Wielu badaczy interesuje się związkiem grupy z grupami krwi . W badaniach różnych reakcji immunologicznych otrzymano następujące wyniki:
Grupa krwi 0. Organizmy z krwią tej grupy mają stosunkowo dobrą zdolność wytwarzania przeciwciał do dwóch popularnych wirusów typu A – A(H1N1) i A(H3N2). Łatwiej ulegają infekcjom wirusami A(H1N1) niż A(H3N2). Nieco słabsza jest ich reakcja na wirusy grypy B. Osoby z grupą krwi 0 są bardzo podatni na większość groźnych szczepów wirusów grypowych. W latach ich podwyższonej aktywności i wzrostu poważnych zachorowań przedstawiciele grupy 0 należą do najbardziej poszkodowanych.
Grupa krwi A. Organizmy z krwią tej grupy są zdolne do szybkiej i energicznej reakcji obronnej na grypę typu A(H1N1) i jeszcze skuteczniejszej reakcji na wirusy A(H3N2). Reakcję na grypę typu B są u nich nieco słabsze. Ogólnie biorąc . Osoby z grupą krwi A chorują tylko na mniej groźne postacie grypy. Przebieg choroby jest lżejszy niż w innych grupach.
Grupa krwi B . W organizmach z krwią tej grupy występuje najsłabsza obrona przeciw wirusom A(H3N2) można znaleźć w zdrowej krwi grupy B po upływie pięciu miesięcy od chwili ustąpienia objawów choroby. Objawy mogą nie występować , obecność wirusów utrzymuje się jednak przez dłuższy czas. Przedstawiciele grupy B znajdują się w szczególnie korzystnym położeniu, jeśli chodzi o grypę typu B; są na nią bardziej odporni w porównaniu z innymi grupami.
Grupa krwi AB. Organizmy z krwią grupy AB mają słabą zdolność wytwarzania przeciwciał antagonistycznych wobec wirusów grypy. Zachorowania na grypę u tych osób staje się co roku przyczyną poważnych problemów ponieważ ich organizmy są niemal zupełnie bezbronne wobec tej choroby.
Choroby biegunkowe
choroby tej kategorii znajdują się obecnie na pierwszym miejscu listy przyczyn zgonów w grupie chorób zakaźnych. Cholera jest nadal jednostka epidemiologiczną w biedniejszych rejonach świata . Inne infekcje wywołujące biegunki to: zakażenie bakterią E. coli, czerwonka, lamblioza, i zakażenie pałeczkami Shigella. Każdy wie z własnego doświadczenia, czym jest biegunka, a większość z nas ma na jej temat własne teorie. W świecie zachodnim ilość wody wydalanej codziennie ze stolcem nie przekracza objętości jednej filiżanki. Stolce bardziej wodniste uważamy za rozwolnione.
Pojawienie się biegunki u osoby zdrowej jest najczęściej objawem rozpoczynającej się choroby. Może to być jednak objaw jednej z ponad stu różnych chorób.
Cholera
Choroba ta zabiera nadal śmiertelne żniwo na całym świecie, a za ledwie sto lat temu szerzyła się nagminnie w slumsach wielu nowoczesnych miast, tj London i Nowy Jork. W starożytności epidemie cholery regularnie dziesiątkowały wielkie miasta . Wie tragicznych w skutkach epidemii znanych z historii Imperium Rzymskiego uważa się obecnie za efekt rozprzestrzeniania się tej choroby. Choroba upodobała sobie szczególnie ludzi z grupą krwi 0. Można powiedzieć, ze osoba z grupa krwi 0, która zachoruje na cholerę, ma zagwarantowany najcięższy jej przebieg. Największa odporność na cholerę wydaje się mieć grupa AB. Cholera jest wynikiem ubóstwa i złych warunków sanitarnych. Zarażenie cholera jest wynikiem fizycznego kontaktu z zainfekowanymi odchodami (przeważnie za pośrednictwem wody pitnej i pokarmów zakażonych bakteriami).
Osoby mające grupę krwi 0, planujące podróże w rejonach, w których rozpowszechnione są choroby biegunkowe, powinny stosować odpowiednie środki ostrożności
Dur brzuszny
sieje spustoszenie w czasie wojen i deprywacji, w warunkach upadku norm i zwyczajów sanitarnych. Badania wykazały, że osoby z grupa A odznaczają się szczególną predyspozycją do chronicznego nosicielstwa.
Eschierichia coli
Sama wzmianka o tych bakteriach wywołuje paniczne reakcje społeczne. Większość ludzi uważa je za śmiercionośnego przybysza z zewnątrz nie zdając sobie sprawy, ze w dolnym odcinku zdrowego jelita każde z nas, żyje w doskonałej symbiozie ogromna ich populacja. Układ trawienny człowieka dostarcza im pożywienia, otrzymując w zamian skuteczna ochronę przed zachorowaniem. Jak to jest możliwe, że E. coli jest równocześnie naszym przyjacielem i wrogiem.
procesowi osobniczego rozwoju towarzyszy od dnia narodzin kolonizowanie jelita przez dobre bakterie E. coli. W zdrowym organizmie ich funkcja polega na konkurowaniu o pokarm z bakteriami złymi ograniczaniu ich rozrodu i nie dopuszczaniu ich do miejsc na ściankach jelita, z których mogłyby nas zaatakować.
Istnieje wiele szczepów tego gatunku. Wiele z nich układ odpornościowy człowieka toleruje . Wielka rozmaitość szczepów E. coli wynika z ich szczególnej zdolności wymiany informacji genetycznej , a co za tym idzie – niezwykle szybkiego mutowania. Niektóre szczepy mają antygeny powierzchniowe podobne do ludzkich antygenów grupy krwi. Są to węglowodany skojarzone z liposacharydami błon. Wnikliwe badania E. coli pokazały, że szczepy E.coli zawierają antygen grupy krwi 0, który też może zostać przekształcony w antygen grupy A. Bakterie jelitowe mogą tez wytworzyć immunizację przeciwstawnej grupy krwi konwertując antygeny tych grup i przystosowując w ten sposób elementy własnej grupy krwi do grupy organizmu nosiciela . Bardzo niebezpieczna odmianą E. coli jest szczep 0157:H7, z którym większość z nas jest już zaznajomiona. Odkryto go jako czynnik chorobotwórczy .
większość przypadków objawami infekcji sa biegunki i skurcze. W zaawansowanych stadiach biegunki stają się krwawe i wyniszczające. Wiele najgroźniejszych szczepów E.coli upodobało sobie określone grupy krwi do tego stopnia, ze nawet strategia inwazji jest do nich dostosowana.
Związek z grupą krwi 0. Istnieje powiązanie między grupą krwi 0 a infekcją E. coli. W toku badań nad biegunkami wywoływanymi przez tę bakterię , z udziałem 316 dorosłych uczestników, porównywano grupy ABO i czynniki RH w poszukiwaniu związków z ostrością reakcji chorobowych. Osoby z grupa krwi 0 miały wyraźnie intensywniejsze biegunki w porównaniu z innymi grupami. Autorzy eksperymentu wysuwają przypuszczenie, iż wynika to ze wzmożonej reakcji między krwią grupy 0 i toksynami wytworzonymi przez szczep bakteryjny.
Związek z grupa krwi A. Liczne patogenne formy E.coli tworzą związki włókienek podobne do plecionych linek, które pozwalają im przywierać do ścianek jelit. Na włókienkach tych znajdują się lektyny tworzące mikroskopijne przyssawki przyklejające się do różnych cukrów składających się na polisacharydy śluzowej wyściółki jelita. Wiele z tych cukrów wykazuje pokrewieństwo ze składowymi antygenów ABO. W niektórych szczepach E. coli zasiedlających ludzki przewód pokarmowy występują lektyny właściwe dla różnych glikolipidów . Jedna z nich globo_A – wytwarzana jest przez organizmy wydzielające z krwią grupy A.
Związki z grupami B i AB. Wiele form E. coli wywołujących biegunki wykazuje immunologiczne podobieństwo do grupy krwi B. Na powierzchni tych bakterii znajduje się antygen przypominający antygen tej grupy. Wyniki wielu badań wskazują, że wśród znacznej części populacji grup B i AB występuje zwiększona zachorowalność na wywołane przez E. coli stany zapalne żolądka i jelit w porównaniu z innymi grupami odpornymi na antygeny grupy B.
Pasożyty
Candida, Giardia (lamblia) i inne pasożyty infekujące i atakujące przewód pokarmowy bywają przyczyną problemów zdrowotnych. Organizmy mogą się jedynie w nas zagnieździć, gdy nasz układ trawienny jest słaby, a potężne uzdrawiające siły układu odpornościowego nie w pełni sprawne i uaktywnione. Chcąc skutecznie uchronić przewód pokarmowy przed inwazją patogennych drobnoustrojów , należy przejść na dietę, którą nasz indywidualnu ustrój najlepiej toleruje. dieta zgodna z grupa krwi jest najlżejsza dla organizmu i wolna od czynników podrażniających, a jednocześnie sprzyja rozwojowi przyjaznych mikroorganizmów w jelicie.
Stwierdzono silne powiązanie między grupami krwi a zakażeniami pasożytniczymi. Wiele z nich wyraża się jednak w korelacjach z drugorzędnymi systemami grup krwi, tj Kell, Duffy i Anthygen Pl.
ABO jest jak dotąd , najważniejszym systemem grup krwi, należy jednak pamiętać o istnieniu ponad dwudziestu innych klasyfikacji. Zgodnie z naszymi oczekiwaniami, pasożyty mają swoje upodobania do grupy krwi.
Tęgoryjec dwunastnicy - grupa 0
Ulubionymi ofiarami tego pasożyta były osoby z grupą 0. Obecnie występuje często u zwierząt domowych, od których może przechodzić do ludzi. Ogniwem zarażenia są brudne ręce oraz podwórka zakażone pasożytami pochodzącymi z psich odchodów. Podczas prac w ogrodzie należy używać rękawic i dokładnie myc ręce po każdym kontakcie z glebą.
Wiciowiec (lamblia) – grupa A
Wiele prac badawczych wykazało, że wiciowiec nosi na sobie powierzchniowy antygen bardzo podobny do antygenu grupy krwi A. W związku z tym infekcje u osób z grupa krwi A są częstsze i mają ostrzejszy przebieg. wiciowce występują w ciałach dzikich zwierząt, w zakażonych potokach, a także w wodzie studziennej. Epidemie mogą powstawać w rejonach w których woda pitna jest zanieczyszczona przeciekami z kanalizacji. można się tez zarazić pijąc wodę z jezior lub strumieni, w których żyją zwierzęta, tj. bobry i piżmoszczury zakażone przez zwierzęta hodowlane np. owce. Zdarzają się przypadki zakażeń bezpośrednich, zwłaszcza u dzieci i osób zatrudnionych w żłobkach i przedszkolach. Najczęstszym objawem jest biegunka, która jako taka – niezależnie od przyczyn jest zaburzeniem poważnym i wyniszczającym.
Ameba – grupa B
Ameby nie przyklejają się do erytrocytów jakiejkolwiek grupy krwi w stopniu większym, niż w innych grupach. Jest jednak inna praca , która wykazuje, ze odsetek ameb usuniętych przez układ odpornościowy był wyższy, gdy były one przyklejone do erytrocytów grup A lub AB, w porównaniu z grupami O i B. Oznacza to, ze organizmy z krwią grup A i AB nie są bardziej podatne na zachorowanie, ich reakcje immunologiczne na amebę są jednak silniejsze. Tłumaczyłoby to fakt skojarzenia zakażeń amebą z grupa krwi B potwierdzony w jednej z prac badawczych.
Malaria
W skali ogólnoświatowej malaria jest bardzo groźna choroba śmiertelną . Każdego roku umiera na nią 2-2,5 ml ludzi. Nie ma wątpliwości, że epidemie malarii wpłynęły na rozkład grup krwi w tych rejonach w których była ona dominująca plagą w dłuższym czasie i w pewnej mierze. Jest nią nadal. Największe zagrożenie malarią występuje w Afryce subsaharyjskiej, południowej i południowo wschodniej Azji, Ameryce Środkowej i Południowej, Meksyku, Republice Dominikańskiej oraz niektórych wyspach Salomona i Vanuatu.
Jeszcze trzydzieści lat temu całkowita eliminacja malarii wydawała się osiągalna, jednak opryski przeciw komarom okazały się nieskuteczne, a nowe odporne na leki drobnoustroje odkrywamy do dnia dzisiejszego . Opracowanie nowych leków nie nadąża za ich uodpornieniem, ponieważ oporność mikrobów na leki stale wzrasta.
Przekazicielem malarii jest komar rodzaju Anopheles, który przekłówający skórę wprowadza do ludzkiego krwiobiegu parazyty z rodzaju Plasmodium – P. falciparum, P. mallariae, P. vivax i P. ovale. Organizmy te reprodukują się następnie w czerwonych ciałkach krwi. Z czterech wymienionych gatunków, najgroźniejszy dla życia jest P. falciparum. intensywny jego atak prowadzi do załamania funkcji wątroby i nerek, konwulsji i śpiączki. Około 2% chorych umiera, zwykle z powodu zbyt późnego podjęcia leczenia. Grupa krwi ma istotny wpływ na podatność i ostrość przebiegu choroby.
Grupa 0. Predyspozycja do infekcji P. vivax i nieco większa odporność na P. falciparum w porównaniu z innymi grupami. Po zarażeniu rokowanie lepsze niż w innych grupach. Osoby z krwią grupy O są najlepiej chronione przed tworzeniem się rozetki – autoimmunologicznej reakcji we krwi walczącej z pasożytem.
Grupa A. Predyspozycja do infekcji P. vivax i nieco większa odporność na P. falciparum w porównaniu z grupami B i AB. Po zarażeniu rokowanie gorsze – nie wyłączając powikłań mózgowych.
Grupa B. Predyspozycja do infekcji P. falciparum. Po zarażeniu rokowanie lepsze niż w grupach AB.
Grupa AB – w pewnym stopniu chroniona przed inwazją niektórych form pasożytów. po zarażeniu rokowanie negatywne, podobnie jak w grupie A.
Gruźlica
Zakażenie gruźlica występuje drogą kropelkową , najczęściej w tedy, gdy chory kaszle i kicha. Bezpośrednio po zarażeniu bakteriami, przeważnie nie pojawiają się żadne objawy. Osoba zainfekowana nie jest też zaraźliwa. Choroba zaczyna się rozwijać dopiero po pewnym czasie . W fazie utajonej organizm kontroluje bakterie gruźlicy nie dopuszczając do nadmiernego ich rozwoju. Bakterie te nie są aktywne , żyją jednak w ciele zarażonej osoby i mogą uaktywnić się w późniejszym okresie . u wielu nosicieli gruźlicy choroba nigdy się nie rozwija , u tych jednak, których układ odpornościowy jest słaby, bakterie uaktywniają się , powodując proces chorobowy.
Objawami gruźlicy są kaszel utrzymujący się dłużej niż dwa tygodnie, ból w klatce piersiowej, odkasływanie krwi, lub plwocin, osłabienie lub uczucie zmęczenia, utrata wagi, brak apetytu, dreszcze, gorączka i pocenie się w nocy. Test skórny jest jedynym sposobem ustalenia obecności infekcji
