Związek chorób z grupami krwi

Marzec 05, 2010

Wielu badaczy  interesuje się związkiem grupy z grupami krwi . W badaniach różnych reakcji immunologicznych  otrzymano następujące wyniki:

Grupa krwi 0. Organizmy z krwią tej grupy mają stosunkowo dobrą zdolność wytwarzania przeciwciał do dwóch popularnych wirusów  typu A – A(H1N1) i A(H3N2). Łatwiej ulegają infekcjom wirusami A(H1N1) niż A(H3N2). Nieco słabsza jest ich reakcja na wirusy grypy B. Osoby z grupą krwi  0 są  bardzo podatni na większość groźnych szczepów  wirusów  grypowych. W latach ich podwyższonej aktywności i wzrostu poważnych zachorowań przedstawiciele   grupy 0 należą do najbardziej poszkodowanych.

Grupa krwi A. Organizmy z krwią tej grupy są zdolne do szybkiej  i energicznej  reakcji obronnej  na grypę typu A(H1N1) i jeszcze skuteczniejszej reakcji  na wirusy  A(H3N2). Reakcję na grypę typu B są u nich nieco słabsze. Ogólnie biorąc . Osoby z grupą krwi A chorują tylko na mniej  groźne postacie  grypy. Przebieg choroby jest lżejszy niż w innych grupach.

Grupa krwi B . W  organizmach z krwią tej grupy  występuje najsłabsza  obrona przeciw wirusom  A(H3N2)  można znaleźć w zdrowej  krwi grupy B po upływie pięciu miesięcy od chwili ustąpienia objawów  choroby. Objawy mogą nie występować , obecność wirusów utrzymuje się jednak przez dłuższy czas. Przedstawiciele  grupy B znajdują się w szczególnie korzystnym położeniu, jeśli chodzi o grypę typu B; są na nią bardziej odporni w porównaniu z innymi grupami.

Grupa krwi AB. Organizmy z krwią grupy AB mają słabą zdolność wytwarzania przeciwciał  antagonistycznych wobec wirusów grypy. Zachorowania na grypę u tych  osób staje się co roku przyczyną  poważnych problemów ponieważ  ich organizmy są niemal zupełnie bezbronne wobec tej choroby.

Choroby biegunkowe

choroby tej kategorii znajdują się obecnie  na pierwszym miejscu listy przyczyn zgonów w grupie chorób zakaźnych. Cholera jest nadal jednostka epidemiologiczną w biedniejszych rejonach świata . Inne  infekcje wywołujące biegunki to: zakażenie bakterią E. coli, czerwonka, lamblioza,  i zakażenie pałeczkami Shigella. Każdy wie z własnego doświadczenia, czym jest biegunka, a większość z nas ma na jej temat własne teorie. W świecie zachodnim ilość wody wydalanej codziennie ze stolcem nie przekracza objętości jednej filiżanki. Stolce bardziej wodniste uważamy za rozwolnione.

Pojawienie się biegunki u osoby zdrowej jest najczęściej  objawem rozpoczynającej się choroby. Może to być  jednak objaw  jednej z ponad stu różnych chorób.

Cholera

Choroba ta zabiera nadal śmiertelne żniwo na całym świecie, a za ledwie sto lat temu  szerzyła się nagminnie w slumsach wielu nowoczesnych miast, tj London i Nowy Jork. W starożytności  epidemie  cholery regularnie  dziesiątkowały wielkie miasta . Wie tragicznych  w skutkach  epidemii znanych z historii Imperium Rzymskiego uważa się obecnie za efekt rozprzestrzeniania się tej choroby. Choroba upodobała sobie szczególnie ludzi z grupą krwi  0. Można powiedzieć, ze osoba z grupa krwi 0, która zachoruje na cholerę, ma zagwarantowany najcięższy jej przebieg. Największa odporność na cholerę wydaje się mieć grupa AB. Cholera jest wynikiem ubóstwa i złych warunków sanitarnych. Zarażenie cholera jest wynikiem  fizycznego kontaktu z zainfekowanymi odchodami (przeważnie za pośrednictwem wody pitnej i pokarmów zakażonych bakteriami).

Osoby mające grupę krwi  0, planujące podróże  w rejonach, w których rozpowszechnione są  choroby biegunkowe, powinny stosować odpowiednie  środki ostrożności

Dur brzuszny

sieje spustoszenie w czasie wojen i deprywacji, w warunkach upadku norm  i zwyczajów sanitarnych. Badania wykazały, że osoby z grupa A  odznaczają się szczególną  predyspozycją  do chronicznego   nosicielstwa.

Eschierichia coli

Sama wzmianka o tych bakteriach wywołuje paniczne reakcje społeczne. Większość ludzi  uważa je za śmiercionośnego  przybysza z zewnątrz nie zdając sobie sprawy, ze w dolnym odcinku  zdrowego jelita  każde z nas, żyje w doskonałej symbiozie ogromna ich populacja. Układ trawienny  człowieka dostarcza  im pożywienia, otrzymując w zamian skuteczna ochronę przed zachorowaniem. Jak to jest możliwe, że E. coli jest równocześnie  naszym przyjacielem i wrogiem.

procesowi osobniczego rozwoju  towarzyszy od dnia  narodzin  kolonizowanie  jelita przez dobre  bakterie E. coli. W zdrowym organizmie ich funkcja polega na  konkurowaniu  o pokarm z bakteriami złymi ograniczaniu  ich rozrodu  i nie dopuszczaniu  ich do miejsc na ściankach  jelita, z których mogłyby nas zaatakować.

Istnieje wiele szczepów tego gatunku. Wiele z nich układ odpornościowy człowieka toleruje . Wielka rozmaitość  szczepów E. coli wynika z ich  szczególnej zdolności  wymiany informacji  genetycznej , a co za tym idzie  – niezwykle szybkiego mutowania. Niektóre szczepy mają antygeny powierzchniowe podobne do ludzkich antygenów grupy krwi. Są to węglowodany  skojarzone z  liposacharydami  błon. Wnikliwe badania E. coli pokazały, że szczepy E.coli zawierają antygen  grupy krwi 0, który też  może zostać przekształcony w antygen grupy A. Bakterie jelitowe mogą tez wytworzyć  immunizację przeciwstawnej  grupy krwi  konwertując  antygeny tych grup i przystosowując w ten sposób  elementy własnej grupy krwi  do grupy  organizmu nosiciela . Bardzo niebezpieczna odmianą E. coli jest szczep  0157:H7, z którym większość z nas  jest już zaznajomiona. Odkryto go jako czynnik chorobotwórczy .

większość przypadków objawami infekcji  sa biegunki i skurcze. W zaawansowanych stadiach biegunki stają się krwawe i wyniszczające. Wiele najgroźniejszych  szczepów E.coli upodobało sobie  określone grupy krwi do tego stopnia, ze nawet strategia inwazji jest do nich dostosowana.

Związek z grupą krwi  0. Istnieje powiązanie między grupą krwi 0 a infekcją E. coli. W toku badań nad biegunkami wywoływanymi przez  tę bakterię , z udziałem  316  dorosłych uczestników, porównywano grupy ABO i czynniki RH w poszukiwaniu związków  z ostrością reakcji chorobowych. Osoby z grupa krwi 0 miały wyraźnie intensywniejsze biegunki w porównaniu z  innymi grupami. Autorzy eksperymentu   wysuwają przypuszczenie, iż wynika to ze wzmożonej reakcji między krwią grupy 0 i toksynami wytworzonymi przez szczep bakteryjny.

Związek z grupa krwi A. Liczne patogenne formy E.coli tworzą związki włókienek podobne do plecionych linek, które pozwalają im przywierać do ścianek jelit. Na włókienkach tych znajdują się lektyny tworzące  mikroskopijne przyssawki przyklejające się do różnych cukrów składających się na polisacharydy śluzowej wyściółki jelita. Wiele z tych cukrów  wykazuje pokrewieństwo ze składowymi  antygenów ABO. W niektórych szczepach E. coli zasiedlających ludzki  przewód pokarmowy występują lektyny właściwe  dla różnych glikolipidów . Jedna z nich globo_A – wytwarzana jest przez organizmy wydzielające z krwią grupy A.

Związki z grupami B i AB. Wiele form E. coli wywołujących biegunki wykazuje immunologiczne  podobieństwo do  grupy krwi B. Na powierzchni tych bakterii znajduje się  antygen przypominający antygen tej grupy. Wyniki wielu badań wskazują, że  wśród znacznej części  populacji  grup B i AB występuje  zwiększona zachorowalność na wywołane przez E. coli stany zapalne żolądka  i jelit w porównaniu z innymi grupami odpornymi na antygeny grupy B.

Pasożyty

Candida, Giardia (lamblia) i inne pasożyty infekujące  i atakujące przewód pokarmowy bywają przyczyną problemów zdrowotnych. Organizmy mogą się jedynie w nas zagnieździć, gdy nasz układ trawienny jest słaby, a potężne uzdrawiające siły układu odpornościowego   nie w pełni sprawne  i uaktywnione. Chcąc skutecznie uchronić przewód pokarmowy  przed inwazją patogennych drobnoustrojów , należy przejść na dietę, którą nasz indywidualnu ustrój  najlepiej toleruje. dieta zgodna z grupa krwi jest najlżejsza  dla organizmu i wolna od czynników  podrażniających, a jednocześnie sprzyja  rozwojowi przyjaznych  mikroorganizmów  w jelicie.

Stwierdzono silne powiązanie między grupami krwi a zakażeniami pasożytniczymi. Wiele  z nich wyraża się jednak  w korelacjach z drugorzędnymi systemami grup krwi, tj Kell, Duffy i Anthygen Pl.

ABO jest jak dotąd , najważniejszym systemem  grup krwi, należy jednak pamiętać o istnieniu ponad dwudziestu innych klasyfikacji. Zgodnie z naszymi oczekiwaniami, pasożyty mają  swoje upodobania do grupy krwi.

Tęgoryjec dwunastnicy - grupa 0

Ulubionymi ofiarami tego pasożyta były osoby z grupą 0. Obecnie występuje często u zwierząt domowych, od których może przechodzić do ludzi. Ogniwem zarażenia są brudne ręce  oraz podwórka zakażone pasożytami pochodzącymi z psich odchodów. Podczas prac w ogrodzie należy  używać rękawic i dokładnie myc ręce po każdym kontakcie z glebą.

Wiciowiec (lamblia) – grupa A

Wiele prac badawczych wykazało, że wiciowiec nosi na sobie powierzchniowy antygen bardzo podobny do antygenu grupy krwi A. W związku z tym  infekcje u osób  z grupa krwi A są częstsze i mają  ostrzejszy przebieg. wiciowce występują w ciałach dzikich zwierząt, w zakażonych potokach, a także w wodzie studziennej. Epidemie mogą powstawać  w rejonach w których woda pitna  jest zanieczyszczona  przeciekami z kanalizacji. można się tez zarazić pijąc wodę z jezior lub strumieni, w których żyją zwierzęta, tj. bobry i piżmoszczury zakażone przez zwierzęta hodowlane np. owce. Zdarzają się przypadki zakażeń  bezpośrednich, zwłaszcza u dzieci  i osób zatrudnionych w żłobkach i przedszkolach. Najczęstszym objawem jest biegunka, która jako taka – niezależnie od przyczyn jest zaburzeniem poważnym i wyniszczającym.

Ameba – grupa B

Ameby nie przyklejają się do erytrocytów  jakiejkolwiek grupy krwi w stopniu większym, niż w innych grupach. Jest jednak inna praca , która  wykazuje, ze  odsetek ameb usuniętych przez układ odpornościowy był wyższy, gdy były one przyklejone do erytrocytów grup A lub AB, w porównaniu z grupami O i B. Oznacza to, ze organizmy  z krwią  grup A  i AB  nie są bardziej podatne na zachorowanie, ich reakcje immunologiczne  na amebę są jednak  silniejsze. Tłumaczyłoby to  fakt skojarzenia  zakażeń amebą z grupa krwi  B potwierdzony w jednej z prac badawczych.

Malaria

W skali ogólnoświatowej  malaria jest bardzo groźna choroba  śmiertelną . Każdego roku umiera  na nią 2-2,5 ml ludzi. Nie ma wątpliwości, że epidemie malarii wpłynęły na rozkład  grup krwi w tych rejonach w których była ona  dominująca plagą   w dłuższym czasie i  w pewnej mierze. Jest nią nadal. Największe zagrożenie malarią występuje w Afryce  subsaharyjskiej, południowej i południowo wschodniej Azji,  Ameryce Środkowej i Południowej, Meksyku,  Republice Dominikańskiej oraz niektórych wyspach Salomona i Vanuatu.

Jeszcze trzydzieści lat temu całkowita eliminacja  malarii wydawała się osiągalna, jednak opryski przeciw komarom okazały się nieskuteczne, a nowe odporne na leki drobnoustroje  odkrywamy do dnia dzisiejszego . Opracowanie nowych leków  nie nadąża  za ich uodpornieniem, ponieważ oporność mikrobów na leki stale wzrasta.

Przekazicielem malarii jest komar rodzaju Anopheles, który przekłówający skórę  wprowadza do ludzkiego krwiobiegu parazyty z rodzaju  Plasmodium – P. falciparum, P. mallariae, P. vivax i P. ovale. Organizmy te  reprodukują  się następnie w czerwonych ciałkach krwi. Z czterech wymienionych  gatunków, najgroźniejszy dla życia jest  P. falciparum. intensywny jego atak prowadzi  do załamania funkcji wątroby i nerek, konwulsji i śpiączki. Około 2% chorych umiera, zwykle z powodu  zbyt późnego  podjęcia leczenia. Grupa krwi ma istotny wpływ na podatność  i ostrość przebiegu choroby.

Grupa 0. Predyspozycja do infekcji P. vivax i  nieco większa odporność  na P. falciparum w porównaniu z innymi grupami. Po zarażeniu rokowanie lepsze  niż w innych grupach. Osoby z krwią grupy O są najlepiej chronione  przed tworzeniem się rozetki  – autoimmunologicznej reakcji  we krwi walczącej z pasożytem.

Grupa A. Predyspozycja do infekcji P. vivax i nieco większa odporność na  P. falciparum w porównaniu  z grupami B i AB. Po zarażeniu  rokowanie gorsze – nie wyłączając powikłań mózgowych.

Grupa B. Predyspozycja do infekcji  P. falciparum. Po zarażeniu  rokowanie lepsze niż w grupach AB.

Grupa AB – w pewnym stopniu chroniona przed  inwazją  niektórych form pasożytów. po zarażeniu rokowanie negatywne, podobnie jak w grupie A.

Gruźlica

Zakażenie gruźlica występuje drogą kropelkową , najczęściej w tedy, gdy chory kaszle  i kicha. Bezpośrednio po zarażeniu bakteriami, przeważnie nie pojawiają się  żadne objawy. Osoba zainfekowana nie jest też zaraźliwa. Choroba zaczyna się rozwijać  dopiero po pewnym czasie . W fazie utajonej organizm kontroluje  bakterie gruźlicy nie dopuszczając do nadmiernego ich  rozwoju. Bakterie te nie są aktywne , żyją jednak w ciele zarażonej osoby  i mogą uaktywnić się w późniejszym okresie . u wielu nosicieli gruźlicy  choroba nigdy się nie rozwija , u tych jednak, których układ odpornościowy jest  słaby, bakterie  uaktywniają się , powodując proces chorobowy.

Objawami gruźlicy są kaszel  utrzymujący się dłużej  niż dwa tygodnie, ból w klatce piersiowej, odkasływanie  krwi,  lub plwocin, osłabienie lub uczucie zmęczenia, utrata wagi, brak apetytu, dreszcze, gorączka i pocenie się w nocy. Test skórny jest jedynym sposobem  ustalenia obecności infekcji

No comments

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>