Rak mózgu. Większość  przypadków raka mózgu i układu nerwowego, takich jak glejak wielopostaciowy i gwiaździak, częściej atakują osoby z grupa krwi A  i AB. Ich markery są typu A.

Rak organów rozrodczych u kobiet. Rak kobiecych organów rozrodczych (macicy, szyjki macicy, jajników i warg sromowych) wykazują preferencję  w stosunku do kobiet z grupa krwi  A i AB. Jednakże występuje tez duża liczba zachorowań  wśród kobiet z grupą  krwi B, co potwierdza, to, że różne okoliczności wpływają na wytwarzanie markerów raka. Cysty na jajnikach  i włókniaki macicy, zwykle łagodne, mogą stanowić  oznakę podatności  na raka oraz wytwarzać  ogromne ilości antygenów grupy A i B.

Rak okrężnicy

Grupa krwi nie ma głównego wpływu na powstawanie różnych form raka  okrężnicy. Rzeczywiste czynniki ryzyka związane są z dietą , stylem życia i temperamentem. pozostawione bez leczenia wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna i zespół podrażnienia jelit przyczyniają się do upośledzenia systemu i pozostawiają go otwartym na raka. Wysokotłuszczowa dieta, połączona z paleniem i konsumpcją alkoholu, stwarza idealne środowisko dla raka przewodu pokarmowego. To ryzyko zwiększa się, jeśli w rodzinie  występował przypadek raka okrężnicy.

Raki jamy ustnej i górnej części przewodu  pokarmowego. Rak warg, języka, dziąseł i policzków , guzy gruczołów ślinowych i rak przełyku są silnie związane z grupą  A i AB. Do większości z tych form  raka człowieka  przyczynia się sam , a przecież ryzyko może zostać zmniejszone. Jeśli powstrzymasz się od palenia, ograniczysz konsumpcję  alkoholu i będziesz przestrzegał diety.

Rak żołądka i przełyku. Rak żołądka jest łączony z niskim poziomem kwasu żołądkowego, co jest charakterystyczne dla  grup A i AB. Wśród  ponad 63 000 zbadanych przypadkach raka żołądka  dominowały grypy A i AB.

Rak żołądka stanowi epidemię w chinach, Japonii i Korei, ponieważ typowa  dieta tych populacji bogata jest w żywność wędzoną, peklowana i fermentowaną, naszpikowana rakotwórczymi azotanami . Brakuje jej zaś wielu  pożytecznych rodzajów żywności, takich jak fasola sojowa. Natomiast  ludzie z grupa krwi B, którzy mają wyższe poziomy  kwasu żołądkowego, nie wykazują skłonności do raka żłądka, mimo że ich dieta składa się z tej samej żywności.

Rak trzustki, wątroby, woreczka i dróg żółciowych.

Te postacie raka rzadko występują u osób z grupa krwi 0, które mają odporne przewody pokarmowe. W największym niebezpieczeństwie są grupy A i AB, natomiast podatność  grupy  B zwiększa konsumpcja  „szorstkiej: żywności takiej jak orzechy i pestki. .

Kilka rodzajów  terapii tych postaci raka  stosowanych wcześniej   zakładało spożywanie  znacznych ilości  wątroby owcy, konia i bawołu. Wydały się one  pomagać, chociaż nikt nie wiedział dlaczego. Później odkryto, że wątroby te zawierają lektyny, które zwalniają rozwój raka trzustki, wątroby , woreczka żółciowego i dróg żółciowych.

Chłoniaki, białaczki i choroba hodkinga. Są to formy rak a atakujące głównie osoby z grupa krwi 0. z drugiej strony nie są one prawdziwymi postaciami raka, lecz raczej infekcjami wywoływanymi przez wirusy, które działają jakby były w amoku. Brzmi to sensownie, zwłaszcza że – jak wiemy  grupy 0 są naprawdę  całkiem niezłe w zwalczaniu większości form raka, ale antygen grupy 0 nie nadaje się natomiast zbytnio do zwalczania wirusów.

Rak płuc. Rak płuc nie wykazuje żadnych preferencji. Jest  to jedna z niewielu postaci raka, która, nie ma szczególnego związku z grupa krwi. Rak płuc jest wynikiem wielu czynników, a głównie palenia papierosów. Są co prawda ludzie , którzy nigdy  nie palili, a mimo to umierają  na raka  płuc.  Wszyscy jednak potwierdzają, ze to właśnie palenie  jest najczęstszą przyczyną tej choroby.

Rak prostaty. Wysoki współczynnik zachorowalności na raka  prostaty występuje  najprawdopodobniej u osobników  wydzielających. Z doświadczenia wynika, że  większa liczba  mężczyzn  z grupą krwi A i AB cierpi na raka prostaty niż z grupa krwi 0 lub B. Grupa A i AB wydzielaczy stanowi grupę najwyższego ryzyka.

Rak skóry  i kości. Wyjątkowość raka polega na tym, że dotyka większej części  osoby z grupa krwi 0. Być może, że jaśni jaśniejsza skóra  północnych  Europejczyków,  – którzy mają przede wszystkim grupę krwi 0 – reaguje na zwiększony poziom  promieniowania ultrafioletowego spowodowany zanieczyszczeniem środowiska.

Czerniak złośliwy  stanowi najbardziej  śmiercionośną normę raka  skóry, a najbardziej  zagrożone są  grupy a i AB, jakkolwiek również  grupa 0 oraz b nie sa na niego uodpornione.

Rak kości wykazuje  – jak się wydaje  – stałą preferencję  w stosunku do  grupy B, aczkolwiek pewne ryzyko zachodzi także dla grup A i AB.

Rak dróg moczowych. Rak pęcherza atakuje  zarówno kobiety jak i mężczyzn, najczęściej z grupa krwi A i B. Grupa AB, która posiada podwójne charakterystyki zarówno A, jak i B, jest prawdopodobnie w największym niebezpieczeństwie. Osoby z grupa krwi B bardziej niż A  cierpią cna nowotworowe infekcje  pęcherza i nerek, dlatego powinny wyjątkowo zapobiegać  o leczenie tego problemu, ponieważ prowadzi on nieuchronnie do  bardziej poważnej choroby.

Istnieje jeszcze jedno z zagadkowych  powiązań, które  musi zostać wyjaśnione: aglutynina zarodków pszenicy, lektyna działająca korzystnie przeciw  płacikowemu i wewnątrzprzewodowemu rakowi piersi,  paradoksalnie przyśpiesza zaś wzrost komórek raka pęcherza.

Istnieje wiele przyczyn raka, wśród nich są: chemiczne czynniki rakotwórcze i promieniowanie , różne czynniki genetyczne. Te czynniki są powiązane z grupa krwi , ale jako takie nie  wytwarzałyby  wystarczających różnic w populacji. Grupa krwi sama w sobie nie jest przyczyna raka.

Na przykład palenie papierosów  może łatwo maskować lub osłabiać związek z daną grupą krwi, ponieważ jest to na tyle potężny czynnik rakotwórczy, że  sam może  wywołać raka, niezależnie od dziedziczonych skłonności lub ich braku.

Kto pozostaje przy życiu, a kto umiera? Kto przeżywa, a kto nie?

Związek grupa krwi – rak należy raczej  we współczynniku wyzdrowień  niż we współczynniku zachorowań wśród różnych grup krwi. Połączeniem dla tego związku może być „klej lektyn”.

W niektórych przypadkach, takich jak leczenie za pomocą chemioterapii w celu zwalczania raka, korzystne jest, a nawet wskazane  użycie trucizny . W związku z rakiem lektyny służą dwóm  celom: mogą zostać wykorzystane do aglutynacji (sklejania ) komórek rakowych, działając w ten sposób jako katalizator dla układu odpornościowego oraz jako budzik, który alarmuje  organizm , aby ochraniał dobre komórki.

Jak to się dzieje?

W normalnych okolicznościach produkcja cukrów powierzchniowych przez komórkę jest wysoce specyficzna i kontrolowana. Ale nie w komórce rakowej. Ponieważ materiał genetyczny jest  pomieszany, komórki rakowe tracą kontrole nad produkcją swoich cukrów powierzchniowych i zwykle wytwarzają je w większych ilościach , niż czyniłyby to  komórki normalne. Jeśli komórki rakowe wejdą w kontakt z właściwa lektyną, są bardziej skłonne do splątania się.

komórki raka złośliwego  są nawet 100 razy bardziej czułe na aglutynujące dzianie lektyn niż zdrowych komórek. Jeśli jednak przygotować dwa plasterki, z których jeden zawiera komórki normalne, a drugi rakowe, to jednakowa dawka odpowiednich lektyn przekształci plasterek lektyn  z komórkami raka złośliwego w wielka  poplątaną bryłkę sałatek, tysięcy lub milionów komórek raka i reaktywuje układ odpornościowy. Teraz przeciwciała mogą namierzyć bryły komórek rakowych, identyfikując je jak o cel do zniszczenia. To zadanie typu wyszukaj  i zniszcz jest zwykle  wykonywane  przez potężne komórki usuwające resztki , znajdujące się w wątrobie.

Lektyny są szeroko wykorzystywane  do badań biologii molekularnej raka ponieważ są one doskonałymi próbnikami, pomagającymi identyfikować  na powierzchni komórek rakowych unikatowe antygeny, nazywane markerami. Poza tym ich wykorzystanie jest ograniczone, a szkoda bo są one wszechobecne w żywności. Każdy pacjent z konkretnym rodzajem raka  może uzyskać  nowe potężne  narzędzie do zwiększenia szans przeżycia  dzięki powiązaniu raka z grupa krwi i użyciu  odpowiednich lektyn  otrzymanych za pośrednictwem odpowiedniej diety dla grupy krwi.

W okresie życia zachodzi przeogromna ilość podziałów komórkowych, dlatego  może nawet dziwić fakt , iż rak nie występuje częściej. Dzieje się tak prawdopodobnie, że nasz układ odpornościowy posiada specjalna zdolność do  wykrywania i eliminowania  szerokiej gamy mutacji, które mają miejsce każdego dnia . Rak powstaje prawdopodobnie w wyniku załamania się tego nadzoru, gdy komórkom raka udaje się oszukać układ odpornościowy, dzięki podszywaniu się pod normalne komórki.

Obecnie wiadomo, że jedyna formą raka mającą związek z grupą krwi jest rak piersi.

Związki innych postaci raka  z grupa krwi są mniej dokładniej opracowane. Wiemy, ze istnieje wiele powiązań na tle żywnościowym, które wpływają na wszystkie  lub większość form raka . W medycynie naturalnej istnieje także kilka innowacyjnych metod, które zdobywają  coraz więcej zwolenników i są wysoce cenione.

Rak piersi

z licznych badań wynika, że grupa AB  ma tendencję do zapadania  na bardziej agresywne złośliwe  postacie raka.

Badacze w oparciu o charakterystyki raka piersi uważają, że można przewidzieć , czy rozprzestrzeni się on na węzły chłonne, jeśli jest leczony barwnikiem zawierającym lektyną pochodzącą od ślimaka  winniczka. Wykazali oni silny związek między wprowadzeniem lektyny  ślimaka, a następnie pojawieniem się  kolejnych przerzutów do węzłów chłonnych.

Lektyna  Helix pomatia  jest wysoce specyficzna  – dla grupy krwi A . Badacze odkryli, że kiedy komórki rakowe się zmieniają , robią się podobne do komórek typu A. To pozwala im obchodzić wszystkie systemy obronne organizmu i wtargnąć bez przeszkód do bezbronnej  limfy.

Wiele komórek nowotworowych posiada na swoich powierzchniach unikatowe antygeny lub markery. Na przykład pacjentki  z rakiem piersi często wykazują wysokie poziomy antygenu raka 125 (CA125); podczas, gdy pacjenci z rakiem prostaty mogą mieć podwyższony antygen prostaty. Te antygeny nazywane markerami raka , są często wykorzystywane do  do śledzenia postępu choroby i skuteczności leczenia. wiele markerów  raka posiada działanie  grypy krwi . Czasami  markerami raka   sa niekompletne lub uszkodzone  antygeny grup krwi , które w normalnekj komórce  dalej tworzyłyby część systemu grupy krwi u danej osoby..

nic dziwnego, ze wiele z tych markerów  raka posiada  właściwości podobne do  komórek typu A, co pozwala im na łatwy dostęp  do układów  grupy A i grupy AB. Są przyjmowane jako  swoisty molekularny  koń trojański . Nie ulega wątpliwości , iż intruzi podobni do  typu A byliby łatwiej wykrywani i eliminowani, gdyby wślizgiwali się  do systemu grupy 0 lub grupy B.

Markery raka piersi  są w  przygniatającej większości  podobne do  komórek typu A. to stanowi odpowiedź na pytanie   odnośnie różnic w częstości nowotworów u niektórych pacjentek. Pacjentki z grupa krwi 0 lub B  u których rozwiną się  rak piersi, ich antygeny lepiej były przygotowane  i zdołały okrążyć  komórki wczesnego  stadium raka  i je zniszczyć. U pacjentek z grupą krwi  A i AB nie mogły walczyć równie skutecznie , ponieważ były w stanie odróżnić przeciwników. Gdziekolwiek się obrócimy, komórki wyglądają tak  jak one  i nie potrafiły wykryć zmutowanych komórek rakowych tak sprytnie ukrytych.

Grupa krwi 0. Organizmy z krwią tej grupy mają stosunkowo dobrą zdolność wytwarzania przeciwciał do dwóch popularnych wirusów  typu A – A(H1N1) i A(H3N2). Łatwiej ulegają infekcjom wirusami A(H1N1) niż A(H3N2). Nieco słabsza jest ich reakcja na wirusy grypy B. Osoby z grupą krwi  0 są  bardzo podatni na większość groźnych szczepów  wirusów  grypowych. W latach ich podwyższonej aktywności i wzrostu poważnych zachorowań przedstawiciele   grupy 0 należą do najbardziej poszkodowanych.

Grupa krwi A. Organizmy z krwią tej grupy są zdolne do szybkiej  i energicznej  reakcji obronnej  na grypę typu A(H1N1) i jeszcze skuteczniejszej reakcji  na wirusy  A(H3N2). Reakcję na grypę typu B są u nich nieco słabsze. Ogólnie biorąc . Osoby z grupą krwi A chorują tylko na mniej  groźne postacie  grypy. Przebieg choroby jest lżejszy niż w innych grupach.

Grupa krwi B . W  organizmach z krwią tej grupy  występuje najsłabsza  obrona przeciw wirusom  A(H3N2)  można znaleźć w zdrowej  krwi grupy B po upływie pięciu miesięcy od chwili ustąpienia objawów  choroby. Objawy mogą nie występować , obecność wirusów utrzymuje się jednak przez dłuższy czas. Przedstawiciele  grupy B znajdują się w szczególnie korzystnym położeniu, jeśli chodzi o grypę typu B; są na nią bardziej odporni w porównaniu z innymi grupami.

Grupa krwi AB. Organizmy z krwią grupy AB mają słabą zdolność wytwarzania przeciwciał  antagonistycznych wobec wirusów grypy. Zachorowania na grypę u tych  osób staje się co roku przyczyną  poważnych problemów ponieważ  ich organizmy są niemal zupełnie bezbronne wobec tej choroby.

Choroby biegunkowe

choroby tej kategorii znajdują się obecnie  na pierwszym miejscu listy przyczyn zgonów w grupie chorób zakaźnych. Cholera jest nadal jednostka epidemiologiczną w biedniejszych rejonach świata . Inne  infekcje wywołujące biegunki to: zakażenie bakterią E. coli, czerwonka, lamblioza,  i zakażenie pałeczkami Shigella. Każdy wie z własnego doświadczenia, czym jest biegunka, a większość z nas ma na jej temat własne teorie. W świecie zachodnim ilość wody wydalanej codziennie ze stolcem nie przekracza objętości jednej filiżanki. Stolce bardziej wodniste uważamy za rozwolnione.

Pojawienie się biegunki u osoby zdrowej jest najczęściej  objawem rozpoczynającej się choroby. Może to być  jednak objaw  jednej z ponad stu różnych chorób.

Cholera

Choroba ta zabiera nadal śmiertelne żniwo na całym świecie, a za ledwie sto lat temu  szerzyła się nagminnie w slumsach wielu nowoczesnych miast, tj London i Nowy Jork. W starożytności  epidemie  cholery regularnie  dziesiątkowały wielkie miasta . Wie tragicznych  w skutkach  epidemii znanych z historii Imperium Rzymskiego uważa się obecnie za efekt rozprzestrzeniania się tej choroby. Choroba upodobała sobie szczególnie ludzi z grupą krwi  0. Można powiedzieć, ze osoba z grupa krwi 0, która zachoruje na cholerę, ma zagwarantowany najcięższy jej przebieg. Największa odporność na cholerę wydaje się mieć grupa AB. Cholera jest wynikiem ubóstwa i złych warunków sanitarnych. Zarażenie cholera jest wynikiem  fizycznego kontaktu z zainfekowanymi odchodami (przeważnie za pośrednictwem wody pitnej i pokarmów zakażonych bakteriami).

Osoby mające grupę krwi  0, planujące podróże  w rejonach, w których rozpowszechnione są  choroby biegunkowe, powinny stosować odpowiednie  środki ostrożności

Dur brzuszny

sieje spustoszenie w czasie wojen i deprywacji, w warunkach upadku norm  i zwyczajów sanitarnych. Badania wykazały, że osoby z grupa A  odznaczają się szczególną  predyspozycją  do chronicznego   nosicielstwa.

Eschierichia coli

Sama wzmianka o tych bakteriach wywołuje paniczne reakcje społeczne. Większość ludzi  uważa je za śmiercionośnego  przybysza z zewnątrz nie zdając sobie sprawy, ze w dolnym odcinku  zdrowego jelita  każde z nas, żyje w doskonałej symbiozie ogromna ich populacja. Układ trawienny  człowieka dostarcza  im pożywienia, otrzymując w zamian skuteczna ochronę przed zachorowaniem. Jak to jest możliwe, że E. coli jest równocześnie  naszym przyjacielem i wrogiem.

procesowi osobniczego rozwoju  towarzyszy od dnia  narodzin  kolonizowanie  jelita przez dobre  bakterie E. coli. W zdrowym organizmie ich funkcja polega na  konkurowaniu  o pokarm z bakteriami złymi ograniczaniu  ich rozrodu  i nie dopuszczaniu  ich do miejsc na ściankach  jelita, z których mogłyby nas zaatakować.

Istnieje wiele szczepów tego gatunku. Wiele z nich układ odpornościowy człowieka toleruje . Wielka rozmaitość  szczepów E. coli wynika z ich  szczególnej zdolności  wymiany informacji  genetycznej , a co za tym idzie  – niezwykle szybkiego mutowania. Niektóre szczepy mają antygeny powierzchniowe podobne do ludzkich antygenów grupy krwi. Są to węglowodany  skojarzone z  liposacharydami  błon. Wnikliwe badania E. coli pokazały, że szczepy E.coli zawierają antygen  grupy krwi 0, który też  może zostać przekształcony w antygen grupy A. Bakterie jelitowe mogą tez wytworzyć  immunizację przeciwstawnej  grupy krwi  konwertując  antygeny tych grup i przystosowując w ten sposób  elementy własnej grupy krwi  do grupy  organizmu nosiciela . Bardzo niebezpieczna odmianą E. coli jest szczep  0157:H7, z którym większość z nas  jest już zaznajomiona. Odkryto go jako czynnik chorobotwórczy .

większość przypadków objawami infekcji  sa biegunki i skurcze. W zaawansowanych stadiach biegunki stają się krwawe i wyniszczające. Wiele najgroźniejszych  szczepów E.coli upodobało sobie  określone grupy krwi do tego stopnia, ze nawet strategia inwazji jest do nich dostosowana.

Związek z grupą krwi  0. Istnieje powiązanie między grupą krwi 0 a infekcją E. coli. W toku badań nad biegunkami wywoływanymi przez  tę bakterię , z udziałem  316  dorosłych uczestników, porównywano grupy ABO i czynniki RH w poszukiwaniu związków  z ostrością reakcji chorobowych. Osoby z grupa krwi 0 miały wyraźnie intensywniejsze biegunki w porównaniu z  innymi grupami. Autorzy eksperymentu   wysuwają przypuszczenie, iż wynika to ze wzmożonej reakcji między krwią grupy 0 i toksynami wytworzonymi przez szczep bakteryjny.

Związek z grupa krwi A. Liczne patogenne formy E.coli tworzą związki włókienek podobne do plecionych linek, które pozwalają im przywierać do ścianek jelit. Na włókienkach tych znajdują się lektyny tworzące  mikroskopijne przyssawki przyklejające się do różnych cukrów składających się na polisacharydy śluzowej wyściółki jelita. Wiele z tych cukrów  wykazuje pokrewieństwo ze składowymi  antygenów ABO. W niektórych szczepach E. coli zasiedlających ludzki  przewód pokarmowy występują lektyny właściwe  dla różnych glikolipidów . Jedna z nich globo_A – wytwarzana jest przez organizmy wydzielające z krwią grupy A.

Związki z grupami B i AB. Wiele form E. coli wywołujących biegunki wykazuje immunologiczne  podobieństwo do  grupy krwi B. Na powierzchni tych bakterii znajduje się  antygen przypominający antygen tej grupy. Wyniki wielu badań wskazują, że  wśród znacznej części  populacji  grup B i AB występuje  zwiększona zachorowalność na wywołane przez E. coli stany zapalne żolądka  i jelit w porównaniu z innymi grupami odpornymi na antygeny grupy B.

Pasożyty

Candida, Giardia (lamblia) i inne pasożyty infekujące  i atakujące przewód pokarmowy bywają przyczyną problemów zdrowotnych. Organizmy mogą się jedynie w nas zagnieździć, gdy nasz układ trawienny jest słaby, a potężne uzdrawiające siły układu odpornościowego   nie w pełni sprawne  i uaktywnione. Chcąc skutecznie uchronić przewód pokarmowy  przed inwazją patogennych drobnoustrojów , należy przejść na dietę, którą nasz indywidualnu ustrój  najlepiej toleruje. dieta zgodna z grupa krwi jest najlżejsza  dla organizmu i wolna od czynników  podrażniających, a jednocześnie sprzyja  rozwojowi przyjaznych  mikroorganizmów  w jelicie.

Stwierdzono silne powiązanie między grupami krwi a zakażeniami pasożytniczymi. Wiele  z nich wyraża się jednak  w korelacjach z drugorzędnymi systemami grup krwi, tj Kell, Duffy i Anthygen Pl.

ABO jest jak dotąd , najważniejszym systemem  grup krwi, należy jednak pamiętać o istnieniu ponad dwudziestu innych klasyfikacji. Zgodnie z naszymi oczekiwaniami, pasożyty mają  swoje upodobania do grupy krwi.

Tęgoryjec dwunastnicy - grupa 0

Ulubionymi ofiarami tego pasożyta były osoby z grupą 0. Obecnie występuje często u zwierząt domowych, od których może przechodzić do ludzi. Ogniwem zarażenia są brudne ręce  oraz podwórka zakażone pasożytami pochodzącymi z psich odchodów. Podczas prac w ogrodzie należy  używać rękawic i dokładnie myc ręce po każdym kontakcie z glebą.

Wiciowiec (lamblia) – grupa A

Wiele prac badawczych wykazało, że wiciowiec nosi na sobie powierzchniowy antygen bardzo podobny do antygenu grupy krwi A. W związku z tym  infekcje u osób  z grupa krwi A są częstsze i mają  ostrzejszy przebieg. wiciowce występują w ciałach dzikich zwierząt, w zakażonych potokach, a także w wodzie studziennej. Epidemie mogą powstawać  w rejonach w których woda pitna  jest zanieczyszczona  przeciekami z kanalizacji. można się tez zarazić pijąc wodę z jezior lub strumieni, w których żyją zwierzęta, tj. bobry i piżmoszczury zakażone przez zwierzęta hodowlane np. owce. Zdarzają się przypadki zakażeń  bezpośrednich, zwłaszcza u dzieci  i osób zatrudnionych w żłobkach i przedszkolach. Najczęstszym objawem jest biegunka, która jako taka – niezależnie od przyczyn jest zaburzeniem poważnym i wyniszczającym.

Ameba – grupa B

Ameby nie przyklejają się do erytrocytów  jakiejkolwiek grupy krwi w stopniu większym, niż w innych grupach. Jest jednak inna praca , która  wykazuje, ze  odsetek ameb usuniętych przez układ odpornościowy był wyższy, gdy były one przyklejone do erytrocytów grup A lub AB, w porównaniu z grupami O i B. Oznacza to, ze organizmy  z krwią  grup A  i AB  nie są bardziej podatne na zachorowanie, ich reakcje immunologiczne  na amebę są jednak  silniejsze. Tłumaczyłoby to  fakt skojarzenia  zakażeń amebą z grupa krwi  B potwierdzony w jednej z prac badawczych.

Malaria

W skali ogólnoświatowej  malaria jest bardzo groźna choroba  śmiertelną . Każdego roku umiera  na nią 2-2,5 ml ludzi. Nie ma wątpliwości, że epidemie malarii wpłynęły na rozkład  grup krwi w tych rejonach w których była ona  dominująca plagą   w dłuższym czasie i  w pewnej mierze. Jest nią nadal. Największe zagrożenie malarią występuje w Afryce  subsaharyjskiej, południowej i południowo wschodniej Azji,  Ameryce Środkowej i Południowej, Meksyku,  Republice Dominikańskiej oraz niektórych wyspach Salomona i Vanuatu.

Jeszcze trzydzieści lat temu całkowita eliminacja  malarii wydawała się osiągalna, jednak opryski przeciw komarom okazały się nieskuteczne, a nowe odporne na leki drobnoustroje  odkrywamy do dnia dzisiejszego . Opracowanie nowych leków  nie nadąża  za ich uodpornieniem, ponieważ oporność mikrobów na leki stale wzrasta.

Przekazicielem malarii jest komar rodzaju Anopheles, który przekłówający skórę  wprowadza do ludzkiego krwiobiegu parazyty z rodzaju  Plasmodium – P. falciparum, P. mallariae, P. vivax i P. ovale. Organizmy te  reprodukują  się następnie w czerwonych ciałkach krwi. Z czterech wymienionych  gatunków, najgroźniejszy dla życia jest  P. falciparum. intensywny jego atak prowadzi  do załamania funkcji wątroby i nerek, konwulsji i śpiączki. Około 2% chorych umiera, zwykle z powodu  zbyt późnego  podjęcia leczenia. Grupa krwi ma istotny wpływ na podatność  i ostrość przebiegu choroby.

Grupa 0. Predyspozycja do infekcji P. vivax i  nieco większa odporność  na P. falciparum w porównaniu z innymi grupami. Po zarażeniu rokowanie lepsze  niż w innych grupach. Osoby z krwią grupy O są najlepiej chronione  przed tworzeniem się rozetki  – autoimmunologicznej reakcji  we krwi walczącej z pasożytem.

Grupa A. Predyspozycja do infekcji P. vivax i nieco większa odporność na  P. falciparum w porównaniu  z grupami B i AB. Po zarażeniu  rokowanie gorsze – nie wyłączając powikłań mózgowych.

Grupa B. Predyspozycja do infekcji  P. falciparum. Po zarażeniu  rokowanie lepsze niż w grupach AB.

Grupa AB – w pewnym stopniu chroniona przed  inwazją  niektórych form pasożytów. po zarażeniu rokowanie negatywne, podobnie jak w grupie A.

Gruźlica

Zakażenie gruźlica występuje drogą kropelkową , najczęściej w tedy, gdy chory kaszle  i kicha. Bezpośrednio po zarażeniu bakteriami, przeważnie nie pojawiają się  żadne objawy. Osoba zainfekowana nie jest też zaraźliwa. Choroba zaczyna się rozwijać  dopiero po pewnym czasie . W fazie utajonej organizm kontroluje  bakterie gruźlicy nie dopuszczając do nadmiernego ich  rozwoju. Bakterie te nie są aktywne , żyją jednak w ciele zarażonej osoby  i mogą uaktywnić się w późniejszym okresie . u wielu nosicieli gruźlicy  choroba nigdy się nie rozwija , u tych jednak, których układ odpornościowy jest  słaby, bakterie  uaktywniają się , powodując proces chorobowy.

Objawami gruźlicy są kaszel  utrzymujący się dłużej  niż dwa tygodnie, ból w klatce piersiowej, odkasływanie  krwi,  lub plwocin, osłabienie lub uczucie zmęczenia, utrata wagi, brak apetytu, dreszcze, gorączka i pocenie się w nocy. Test skórny jest jedynym sposobem  ustalenia obecności infekcji

Korzyści związane z grupą krwi

Z każda chorobą zakaźną wiąże się szczególna podatność na nią w śród przedstawicieli którejś z grup krwi, co  jest potencjalnym czynnikiem zakłócenia równowagi. Znajomość własnej podatności na choroby pozwala  bronić się przed nimi. Osłabienie układu odpornościowego w połączeniu z ekspozycją  na czynnik chorobotwórczy, może prowadzić do zachorowania . Najlepsza forma profilaktyki jest dieta zgodna z grupa krwi, a więc spożywanie najkorzystniejszych pokarmów , przyjmowanie uzupełnień  wzmacniających odporność i probiotyków , zmniejszenie stresu oraz przestrzeganie wszystkich  innych indywidualnych zaleceń.

Sytuacją szczególną jest niezgodność Rh między matką a płodem, do której dochodzi, jeżeli matka jest Rh ujemna, a ojciec Rh dodatni. Ojciec może przekazać pierwszemu dziecku swoją cechę Rh dodatniości. W takim przypadku podczas porodu Rh dodatnie krwinki czerwone płodu mogą przejść do ustroju matki Rh ujemnej. Organizm matki reaguje na to wytworzeniem przeciwciał przeciw Rh dodatnim krwinkom płodu. Pierwsze dziecko urodzone z takiej ciąży jest zdrowe. Jeżeli natomiast w drugiej ciąży sytuacja się powtórzy i płód będzie Rh dodatni, to przeciwciała przeciw krwinkom Rh dodatnim zaatakują je i zniszczą. Zaburzenie to nazywa się erytroblastozą płodową.

W takich przypadkach kontrola przebiegu ciąży przez ginekologa musi być szczególnie dokładna. Postępowanie zapobiegawcze polega na podawaniu ciężarnej gammaglobuliny anty-Rh, która blokuje reakcję immunologiczną wywoływaną przez niezgodność w zakresie czynnika Rh między matką a płodem.

Antygen grupy krwi jest dla układu odpornościowego potężnym znacznikiem organicznej tożsamości i zamykającym dostęp wrogom. szlabanem dla wrogów są antygeny, niezwykle potężne chemiczne znaczniki rezydujące w komórkach i skutecznie uniemożliwiające wnikanie do organizmu szkodliwych  substancji  i niebezpiecznych  drobnoustrojów. Immunologiczna funkcja  grup krwi jest bez wątpienia  najważniejsza. To ona uniemożliwiła naszemu gatunkowi przetrwanie.

Każdej grupie krwi  odpowiada odmienny antygen o właściwej tylko dla niego  struktórze chemicznej. O grupie krwi decyduje  typ antygenu  występującego w krwinkach czerwonych. Grupa 0 jest traktowana jako własna czyli przyjazna dla wszystkich układów odpornościowych. Oznacza to, iż grupa ta ma „antygen zerowy” czyli neutralny. Chemiczną strukturę antygenów  grup krwi można sobie wyobrazić w postaci antenek wystających ze wszystkich komórek, uformowanych z długich  łańcuchów powtarzających się cukrów. Na końcach tych wypustek znajdują się zawsze cukier zwany  fruktozą, będący znacznikiem  najprostszej z grup – grupy 0.

• Antygen grupy krwi 0 służy za podstawę dla innych, bardziej złożonych antygenów
• Antygen grupy A powstaje  przez dodanie  do fukozy drugiego cukru – N-acetylogalaktozaminy
• Antygen grupy krwi B powstaje przez dodanie  do fukozy innego cukru zwanego  D-galaktozmianą
• Antygen grupy AB powstaje przez dodanie obu cukrów  – N-acetylogalaktozaminy i D-galaktozaminy

Z wiekiem zawartość we krwi aglutynin skierowanych przeciw grupom krwi maleje, co zwiększa podatność organizmu na choroby. Kluczowym czynnikiem zdrowego starzenia się  jest utrzymanie wysokich poziomów tych aglutynin.

Układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, których zadaniem jest odrzucanie obcych antygenów, w tym także antygenów obcych grup krwi. Własny antygen grupy krwi  uniemożliwia tworzenie  przeciwciał skierowanych przeciw niemu samemu. Ludzie z grupa krwi A mają przeciwciała grupy B w plazmie krwi. Przeciwciała te pomagają niszczyć krwinki grupy  B wnikające do organizmu.

Podobnie osobnicy z krwią grupy B maja przeciwciała grupy A  w plazmie krwi, co pomaga im niszczyć krwinki grupy A. Przedstawiciele grupy krwi 0 mają przeciwciała do obu grup – A i B, a reprezentanci grupy AB nie wytwarzają żadnych tego rodzaju przeciwciał.

Antygen grupy krwi traktuje inne grupy krwi  jako czynniki obce, czego wyrazem jest genetyczny program tworzenia bardzo potężnych przeciwciał  antagonistycznych wobec nich, czy też raczej wobec mikroorganizmów i pokarmów zawierających antygeny obcych grup. Żaden inny mechanizm immunologiczny nie jest tak silny. Przeciwciała o których mowa nie pojawiają się od pierwszych chwil życia, zaczynamy je jednak wytwarzać bardzo szybko. po dwóch tygodniach od momentu narodzin większość noworodków wykazuje już wrażliwość na na obecność antygenów obcych grup krwi we własnym środowisku.

Skoro antygen grupy krwi jest kluczowym elementem obrony immunologicznej, to warto zastanowić się nad konsekwencjami niezdolności do jego wydzielania  do płynów ustrojowych. Okazuje się, że są one prawdziwie dramatyczne, co wynika jasno z ogromnej liczby naukowych prac badawczych.

Niewydzielacze są bardziej narażeni na choroby o podłożu immunologicznym niż wydzielający, zwłaszcza, gdy  są one  prowokowane przez infekujące organizmy. Niewydzielacze  mają też genetycznie uwarunkowane  trudności  z usuwaniem kompleksów immunologicznych ze swych tkanek, co zwiększa ryzyko  zaatakowania  tych tkanek , z których owe kompleksy nie zostały dokładnie usunięte. Organizmy niewydzielające  mają zwiększona skłonność  do traktowania własnych tkanek, jak gdyby były  im nieprzyjazne.

Niewydzielacze dominują we wszystkich  statystykach zaburzeń immunologicznych, a w szczególności:

• są bardziej podatni na uogólnione stany zapalne
• są bardziej podatni na cukrzycę typu I i II
• są w przypadku cukrzycy typu I bardziej podatni na infekcje Candida albicans, szczególnie w jamie ustnej i przewodzie pokarmowym
• stanowią 80% cierpiących na gościec mięśniowo-ścięgniasty, niezależnie od grupy krwi
• zapadają częściej na choroby autoimmunologiczne, w tym zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa , artretyzm reaktywny, gościec łuszczycowy, syndrom Sjogrena, stwardnienie rozsiane  i chorobę Grave’a
• podlegają zwiększonemu ryzyku powracających infekcji dróg moczowych ;  u 55-60% osobników niewydzielających stwierdzono zbliznowacenia nerkowe, występujące nawet w przypadkach regularnego leczenia infekcji antybiotykami
• niewydzielacze stanowią 20% populacji, ale 80 %ludzi lekarze traktują i proces leczenia trwa u nich długo.  jako kompleksowych pacjentów. Trudno postawić w ich przypadku właściwą diagnozę

Zwłaszcza lektyny, które są białkami zawartymi w pokarmie, oddziałują w różny sposób w zależności od grupy krwi. Kiedy pokarm zawiera lektyny niekompatybilne z grupą krwi, wpływają one  niekorzystnie na trawienie, metabolizm i system odpornościowy.

Wiele lektyn wykazuje preferencje do pewnych typów cukrów, co oznacza mechaniczne ich dopasowanie do określonych antygenów grup krwi. Następstwem tej zależności jest wiązanie się z glikoprężnym antygenem wybranej grupy krwi i pozostawienie w spokoju innych grup.

Na poziomie komórkowym i zapewne najlepiej znanym – efektem działania lektyn jest wywoływanie połączeń cukrów znajdujących się na powierzchni różnych komórek, co powoduje ich sklejanie się , czyli aglutynację. Nie wszystkie lektyny tak się zachowują; wiele bakterii ma podobne do lektyn receptory, które służą  im jako  narzędzie przyklejania się do komórek organizmu żywiciela.

Inne lektyny zwane mitogenami powodują proliferację  (lub mitozę ) pewnych komórek układu odpornościowego . Można powiedzieć, że  lektyny powodują przyklejanie się jednych obiektów do innych. Zakres w jakim lektyny „wybierają” komórki  do których się przyklejają, określa głównie ilość glikosprzężeń czyli właściwy danej tkance  stopień glikozylacji. Na przykład komórki wyścielające  ścianki jelita cienkiego są zwykle dobrze zglikolizowane, podobnie jak wiele innych miejsc wiązania lektyn. Nawet lektyny nie zróżnicowane ze względu na grupę krwi mogą mieć jakiś wpływ -  na skutek drugorzędnych efektów, których konsekwencje są uzależnione od tego czynnika .

Mogą np. hamować hamowanie hormonów trawiennych, jak również wydzielanie toksyn.  Wpływ lektyn na układ pokarmowy jest bardzo szeroki. Mogą go one atakować wieloma sposobami wykraczającymi całkowicie  poza ramy zwykłych kategorii, w których rozpatrujemy problemy trawienne.

Lektyny zakłócają układ odpornościowy jelit. Wiele lektyn zawartych w pokarmach – w tym także lektyny roślin strączkowych  i produktów zbożowych  – prowokują układ odpornościowy do wytwarzania przeciwciał. Pokarmy zawierające te lektyny są często uznawane za wysoce alergizujące, można więc przypuszczać, że niektóre z alergii pokarmowych  stanowią  reakcję układu odpornościowego na lektyny zawarte w pożywieniu.

Lektyny zakłócają proces trawienia białek. Uczeni zaobserwowali, że aglutynina zawarta w zarodkach  pszenicy dramatycznie zwiększa aktywność  maltazy związanej w błonach komórkowych – enzymu rozkładającego cukry złożone na proste  w jelicie cienkim. W tych samych warunkach aktywność aminopeptydazy – enzymu rozkładającego  polipeptydy na aminokwasy – była hamowana przez lektynę zarodków pszenicy.

Lektyny uaktywniają autoprzeciwciała w stanach zapalnych  i chorobach autoimmunologicznych. Każdy z nas nosi w sobie przeciwciała wymierzone w lektyny, krążące w krwiobiegu. Niektóre z nich bywają łączone z immunologicznym uszkodzeniem nerek  u pacjentów z nefropatią  (choroba nerek). Sugeruje się, że przeciwciała wytwarzane w reumatoidalnym zapaleniu stawów mogą wymagać przez lektyny uaktywnienia przez lektynę zarodków pszenicy.

Uważa się, że wiele przypadków fibromialagii – często bolesnego zapalenia tkanki mięśniowej  – może wynikać z nietolerancji pszenicy, cierpiący na tę chorobę powinni próbować wykluczyć pszenicę ze swojej diety na pewien czas i sprawdzić czy będzie to miało jakiś pozytywny wpływ na stan ich zdrowia.

Lektyny pokarmowe niszczą wyściółkę ścianek jelita.

Od ponad piętnastu lat wiadomo, że niektóre lektyny warzyw strączkowych niszczą delikatne mikrokosmki jelitowych komórek wchłaniających  w jelicie cienkim. Mikrokosmki mogą być wielokrotnie niszczone i odtwarzane po wchłonięciu uszkadzających je lektyn pokarmowych.

Wpływ lektyn na przepuszczalność jelita.

Ludzkie jelita są nadzwyczaj wybiórcze, jeśli chodzi o rozmiary  i jakość tego, co ma być wchłaniane przez ich ścianki . Udowodniono, że lektyny pokarmowe zwiększają przepuszczalność ścianek jelit, a to może usposobić organizm , w którym już rozwija się jakaś alergia, do zwiększonej nietolerancji, także na inne białka. Lektyny pokarmowe mogą być odpowiedzialne za utratę białek surowicy, a także mogą przyczyniać się do innych form nietolerancji pokarmowej w następstwie  utraty spójności jelita.

Lektyny Blokują hormony trawienne.

Cholecystokinina – hormon wspierający trawienie tłuszczu, białka i węglowodanów przez pobudzenie wydzielania  enzymów trawiennych  – podlega wpływom wielu lektyn pokarmowych, zwłaszcza występujących w zarodkach pszenicy. Lektyny wiążą się z receptorami CCK, hamując ich działanie. Obecność CCK w mózgu w stosunkowo dużym stężeniu nasuwa przypuszczalnie, iż substancja ta odgrywa jakąś role w kontrolowaniu apetytu, co mogłoby wskazywać na związek lektyn z problemami nadwagi.

Kiedy stężenie  CCK spada, apetyt się zwiększa. Zgodnie z robocza hipoteza  blokowanie receptora CCK  przez lektyny hamuje wydzielanie amylazy – enzymu biorącego  udział w trawieniu węglowodanów. Aktywność amylazy jest w sposób naturalny wyższa  u osób z grupą krwi A, co wydaje się całkiem sensowne, jako, ze osobnicy ci są lepiej przystosowani do trawienia złożonych węglowodanów w porównaniu z pozostałymi grupami.

Lektyny upośledzają wchłanianie.

Zwierzęta doświadczalne karmione głównie mączką z surowej białej fasoli, są mniejsze, wykazują też o 50%mniejsza zdolność wchłaniania glukozy i wykorzystywania białka pokarmowego w porównaniu z grupa kontrolna  karmiona taka sama fasolka z unieczynnioną lektyną. Lektyny pochodzące z zarodków pszenicy, bielunia, dziędzierzawy lub korzenia pokrzywy dodawane do karmy zwierząt doświadczalnych, zmniejszały zdolność trawienia i wykorzystywania białek pokarmowych, hamując jednocześnie  wzrost. Najwięcej szkody czyniła lektyna z zarodków pszenicy. Trzy wymienione lektyny działały  jako czynniki wzrostu w stosunku do jelit, zakłócając w różnym stopniu ich metabolizm i funkcje.

Znaczna część wchłanianej lektyny z zarodków pszenicy była była transportowana przez ścianki jelit do naczyń krwionośnych i limfatycznych. Lektyna z zarodków pszenicy stymulowała również wzrost trzustki, powodując równocześnie kurczenie się grasicy  – gruczołu związanego z układem odpornościowym.

Lektyny stymulują rozrost narządów

Zawarte w pokarmach lektyny mogą powodować zwiększenie się rozmiarów narządów trawiennych. Dzieje się to na skutek wzmacniania działania innych stymulatorów wzrostu przez wydzielanie klasy związków zwanych poliaminami. Wiele prac  potwierdza fakt  rozrostu jelit, wątroby i trzustki w następstwie karmienia doświadczalnych zwierząt dieta zawierająca lektyny.

Lektyny należą do podstawowych  i wszechobecnych składników pokarmowych. Spożywają je i trawią codziennie w znacznych ilościach zwierzęta i ludzie. Ponieważ są to związki biologicznie bardzo aktywne  ich spożycie może mieć poważne konsekwencje dla metabolizmu i zdrowia. Lektyny z racji ich stabilności  oraz szczególnej rozpoznawalności i zdolności wiązania przez komórki nabłonkowe  rąbka szczoteczkowatego jelita, są potężnymi egzogennymi sygnałami wzrostu metabolicznego dla jelita i całego ciała

Gen wydzielacza

Każdy nosi antygen  grupy krwi w komórkach krwi, jednak u większości ludzi  antygeny grupy krwi pływają również swobodnie w wydzielinach ciała. Ludzi takich nazywamy osobnikami wydzielającymi  – wydzielaczami, ponieważ wydzielają swoje antygeny grupy krwi do płynów ustrojowych takich jak  ślina, śluz, nasienie.

U osób należących do tej kategorii grupę krwi można oznaczyć na podstawie zawartości  tych płynów bądź poprzez analizę krwi.

Ludzi, których organizmy nie wydzielają antygenów grupy krwi do płynów innych niż krew  nazywamy, osobnikami niewydzielającymi.

U wydzielaczy antygeny grupy krwi  występują w wielu częściach ciała, w których nie mają ich osobnicy niewydzielający. Status wydzielania może mieć duży wpływa na charakterystykę  układu odpornościowego i wiąże się z szeroką gamą chorób  i zaburzeń metabolicznych.

„Wydzielacze wydzielają swoiste antygeny grup krwi do płynów ustrojowych takich jak ślina, śluz, nasienie. Ludzie, których organizmy nie wydzielają antygenów  grupy krwi do płynów  innych niż krew nazywamy osobnikami niewydzielającymi„

Określenie statusu wydzielania, niewydzielania  antygenów grupy krwi

Istnieje „zgrubna” metoda oceny, czy ktoś jest, czy nie wydzielaczem, opierająca się na podtypizacji krwi zwanej systemem grup krwi  Lewisa.
System Lewisa jest funkcjonalnie powiązany z wydzielaniem  antygenów grup krwi do  płynów ustrojowych, ponieważ obydwoma  mechanizmami rządzi ten sam gen.

W sytstemie Lewisa , umiejscowionym na chromosomie 19, możliwe jest wytworzenie  dwóch antygenów nazywanych odpowiednio Lewis^a i Lewis^b . (Antgenów  a i b Lewisa nie należy  mylić z A i B  w systemie ABO). Cała ludzka populacja dzieli się na trzy grupy: Lewisa ^a+b- Lewisa^a-b+ i Lewisa^a-b-.  Czwarta kombinacja  – Lewisa^a+b+ jest ogromną rzadkością). System Levisa pozwala ustalić, czy ktoś jest wydzielaczem, zauważono bowiem, że osobnicy należący do grupy Lewisa ^a-b+_, zawsze wydzielają antygeny do płynów ustrojowych.

Związek między wydzielaniem/ niewydzielaniem i systemem Lewisa istnieje dlatego, że osobnicy niewydzielający przekształcają wszystkie swoje antygeny Lewisa^a w Lewisa^b (co nadaje im formę Lewis^b+), podczas, gdy w organizmach niewydzielających proces taki nie zachodzi (pozostają antygeny Lewis ^a+). Są pewne wyjątki, których nie da się w ten sposób określić. U ludzi należących do typu Lewis ^a-b-
nie możemy tą metodą określić statusu wydzielania, niewydzielania.

Ponieważ ich organizmy nie mają zdolności wytwarzania  substancji Lewisa, zatem ich krew i inne wydzieliny nie mają cech +a lub +b. Jednostki te mogą być wydzielaczami lub osobami niewydzielającymi antygenów grupy krwi, natomiast nigdy nie wydzielają substancji Lewisa. W wielu przypadkach u takich osób  występują szczególne  interakcje z chorobami, drobnoustrojami i syndromami metabolicznymi.

Posługując się systemem Lewisa do oznaczenia statusu wydzielania/niewydzielania zwykle zalicza się pacjentów  negatywnych w tym  systemie  oraz pacjentów  klasy Lewis^a+ do pacjentów niewydzielaczy. Tylko 6% rasy kaukaskiej i 16% rasy czarnej  należy do grupy  Lewis ^a+b , co oznacza, że u znakomitej większości ludzi  możemy ustalićstatus wydzielania/niewydzielania antygenów na podstawie tej samej próbki krwi, której używamy do oznaczenia grupy krwi.

System Lewisa

Le(a+b) = niewydzielacz
Le (a-b+)= wydzielacz
Le (a-b)= negatywni w systemie Lewisa (mogą być wydzielający bądź niewydzielający)

Dlaczego status wydzielania/niewydzielania jest istotny?

Nie wiemy jeszcze dokładnie, dlaczego natura człowieka uczyniła niektórych z nas  osobnikami wydzielającymi, a innych niewydzielającymi, możemy jednak przypuszczać, ze jest to przejawem jej dążenia do ustanowienia dodatkowej warstwy ochrony, której nie posiadali ludzie pierwotni. Istnieją dowody, na to, że stan niewydzielania jest genetycznie starszy od stanu wydzielania i byc może bardziej zgodny z potrzebami trawiennymi łowców zbieraczy.

stan właściwy osobnikom wydzielającym był najprawdopodobniej formą adaptacji immunologicznej.
wydaje się , że wydzielając antygeny grupy krwi do śliny, soków trawiennych i innych płynów, tworzymy barierę odpornościową chroniąca nas przed bakteriami, zanieczyszczeniami środowiska i innymi niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi.
Zimmunologicznego punktu widzenia organizmy osobników niewydzielających stosują strategię „śmiertelnej pułapki”: pozwalają chorobotwórczym czynnikom wnikać do organizmu , by następnie zaatakować je i uśmiercić.

Oto niektóre obszary kontrolowane przez status wydzielania:

• stopień, do którego obecne bakterie opanowują ustrój,
• przyczepność lektyn  i innych struktur wrażliwych na grupę krwi zawartych w pożywieniu do tkanki trawiennej
• syndrom X lub syndrom  oporności na insulinę
• równowaga bakteryjna w jelitach
• przewidywalność znaczenia markerów nowotworowych w diagnostyce raka
• krzepliwość krwi
• skład mleka kobiecego
• odporność ogólna
• podatność na ubytki tkanki zębowej
• wrażliwość na bakterie powodujące wrzody
• względne ryzyko rozwoju stanów zapalnych jelit
• podatność na infekcje wirusowe i inne niekorzystne wpływy w układzie oddechowym
• prewalencja chorób autoimmunologicznych
• czynniki ryzyka w chorobach sercowo-naczyniowych
• genetyczna skłonność do alkoholizmu

Status wydzielania/niewydzielania wywiera duży wpływ na działąnie lektyn . U osobników wydzielających występuje silniejsza bariera przeciw bakteriom i lektynom. wiele lektyn pobudza wydzielanie śluzu. Może to być czynność obronna lub reakcja alergiczna. W odniesieniu do niektórych lektyn uważano ją dotąd za objaw pozytywny, ponieważ wiązano z nią korzyści terapeutyczne u pacjentów ze zmianami włóknistymi pęcherzyka żółciowego. Normalnie jednak nadmiar lektyn śluzowych łączy się ze ślina bogatą w antygen grupy krwi i jest eliminowany. Upośledzenie tego mechanizmu przyczynia się do wielu chorób, a w szczególności alergii, zaburzeń oddechowych oraz infekcji uszu.

Badanie dla określenia statusu wydzielania i niewydzialnia można wykonać w PLACÓWKACH SŁUŻBY ZDROWIA,  na specjalne zamówienie

Określenie antygenów (wydzielaczy, niewydzielaczy)  Lewis: Le a i Le b, badanie prawdopodobnie kosztuje ok. 12 do 20 zł

Tzw. piramida żywności stworzona przez Depertament  Rolnictwa USA i starsza teoria  ” o czterech podstawowych  grupach żywności” reprezentują  podobne podejście do naszego  odżywiania . Podstawowym zadaniem tych teorii jest leczenie chorób, zaś zawarte w nich zalecenia dotyczą  głównie zapobiegania dolegliwościom powodowanym przez niedobór składników odżywczych.

Dieta pełnowartościowa nie bierze pod uwagę  indywidualnych potrzeb ludzi, np. grupa krwi 0  nie powinna kierować się zasadą , która zaleca spożywanie od 6 do 11 potraw zbożowych dziennie. Tylko osoby z grupa krwi B będą odnosiły korzyści ze spożywania zalecanej ilości potraw mlecznych. Zdaje się, że piramida żywienia najbardziej odpowiada potrzebom grupy krwi A.

Chociaż osobom z grupą krwi B bardzo słyży regularne spożywanie mięsa, jedzenie kurczaka może wprowadzić wiele zamieszania w ich system odpornościowy i trawienny.
Wszystkie grupy powinny spożywać  dziennie od 3-5 dań z owoców i warzyw. Większy wybór potraw jest na wyższym poziomie  piramidy. Dwa, trzy posiłki  mleczne można  zastąpić dwoma, trzema potrawami z mięsa, drobiu, ryb, fasoli, jajek lub orzechów. Nie dla wszystkich grup krwi jest to duży wybór.

Na najwyższym poziomie piramidy znajdują się tłuszcze, oleje i dodatki słodzące. Zaleca się oszczędne ich stosowanie, ignorując fakt, że dla wielu ludzi 40% przyjmowanego przez nich pożywienia pochodzi właśnie z tego poziomu. Piramidę żywności stworzono po ta aby pomóc Amerykanom zrozumieć, co to znaczy „zdrowa dieta”, okazuje się jednak, że jesteśmy o wiele bardziej skomplikowania. Piramidę stworzono na podstawie minimalnych  standardów żywieniowych, aby zapobiegać niedożywieniu. Dane na których oparto zlecenia, są zbyt ogólne by sprostać indywidualnym potrzebom człowieka.

Chociaż wiedza na temat żywienia jest ważna, nie wyjaśnia w pełni tajemnicy związku pożywienia z grupami krwi. Wiedz, że pokarmy zawierające obfite składniki odżywcze, które system trawienny trawi we właściwy sobie sposób , a charakterystyczne dla Twojej grupy krwi  antygeny klasyfikują przyjmowane składniki odżywcze jako  wysoce wskazane , obojętne i te, które należy unikać .

Twoja grupa krwi jest najbezpieczniejszym przewodnikiem  w skomplikowanym świecie odżywiania . Dieta grup krwi nie jest nowym sposobem odżywiania, chociaż możesz dowiedzieć się w niej o pokarmach rzadko występujących we współczesnej diecie. Dieta grup krwi jest w rzeczywistości  bardzo starym sposobem odżywiania.

Lektyny, bogate i różnorodne proteiny  znajdujące się we krwi mają właściwości aglutynujące, które oddziałują na krew. Lektyny są potężna siłą dzięki której organizmy w naturze przyłączają się do innych organizmów , np. komórki w drogach żółciowych wątroby posiadają  lektyny na swoich powierzchniach aby dzięki nim wyłapywać bakterie i pasożyty. Bakterie i inne mikroby także maja lektyny na swojej powierzchni , dzięki czemu mogą przyłączać się do śliskich wyściółek śluzowych ciała. Często lektyny używane przez wirusy  lub bakterie  mogą być wyspecjalizowane  na konkretna grupę krwi, co czyni je utrapieniem  dla tej grupy krwi.

Podobnie jest z lektynami zawartymi w żywności.

Gdy jesz żywność zawierająca lektyny białkowe , które nie są zgodne z twoimi antygenem grupy krwi, kierują się one w określone miejsca (nerki, wątroba, mózg, żołądek itd.) zaczynają zlepiać komórki krwi w tym obszarze.

Wiele lektyn żywnościowych ma cechy , które są wystarczająco bliskie określonemu antygenowi grupy krwi na tyle , aby uczynić go  wrogiem dla niej . Na przykład mleko posiada właściwości zbliżone grupie krwi B, jeśli osoba z krwią grupy A je wypije, jej układ natychmiast zacznie proces aglutynacji, aby je odrzucić.

Np. Osoba o grupie krwi A zje porcję fasoli limeńskiej . Jest ona trawiona w żołądku w procesie hydrolizy  kwasowej , jednak lektyna białkowa nie poddaje się hydrolizie kwasowej. Nie zostaje strawiona i pozostaje nietknięta. Lektyna ta może oddziaływać bezpośrednio na wyjściówkę żołądka, lub przewód jelitowy , może tez zostać wchłonięta przez krwiobieg  wraz z przetrawionymi składnikami fasoli limeńskiej . różne lektyny oddziałują  na różne organy i systemy krwi.
Skoro tylko białko lektyny osiedli się gdzieś w organizmie wywiera dosłownie magnetyczny efekty   na komórki w tym regionie . Zlepia komórki i są obie przeznaczone na zniszczenie, jak jak gdyby także były obcymi intruzami.

To zlepianie może powodować syndrom podrażnienie jelit, marskość wątroby lub blokować przepływ krwi przez nerki.

W większości przypadków nasz układ odpornościowy broni nas przed lektynami. 95% lektyn, które wchłaniamy z naszych typowych diet jest wydalanych przez organizm , lecz co najmniej 5 % lektyn przechodzi do krwiobiegu , gdzie przez różne reakcje niszczy czerwone  i białe ciałka krwi.
Jak się okazuję , nawet nieznaczna ilość lektyn zdolna jest skleić wielką liczbę komórek, jeśli wejdzie w reakcję z dana grupą krwi.

Jednak nie musisz obawiać się każdej żywności. Rozwiązaniem jest unikanie lektyn, które aglutynuja twoje poszczególne komórki , determinowana przez daną grupę krwi.
Np. gluten , najbardziej powszechna lektyna znajduje się w pszenicy ma odmienna formę od lektyny będącej w soi i przyłącza się do innej kombinacji cukrów; każdy z tych rodzajów żywności  jest niebezpieczny dla jednych grup krwi, a korzystny dla drugich.

Oddziaływanie lektyn na grupy krwi to nie tylko teoria ; jest ona poparta badaniami naukowymi

Jeśli osoba z grupą krwi A jada konserwowana żywność to azotyny zawarte w nich zostaną powiększone dziewięćdziesiąt razy. To dlatego ludzie z grupa krwi A są szczególnie  podatni na raka żołądka.

Plan grupy krwi nie jest panaceum , ale jest to droga do odtworzenia naturalnych funkcji ochronnych  układu odpornościowego, właściwego ustawienia zegara metabolicznego  i oczyszczania krwi z niebezpiecznych lektyn aglutynujących. Jest to najlepsza rzecz jaka możesz zrobić aby ograniczyć procesy starzenia się. A jeśli posiadasz  problemy zdrowotne ten plan może wpłynąć na zasadniczą poprawę stanu zdrowia

Stresy atakujące współczesnego człowieka wywołują liczne choroby – ciała, umysłu i ducha. Podczas stresu do krwi uwalnianych jest więcej hormonów stresowych niż jesteśmy w stanie wykorzystać. Zaburzenia ze stresem powodują 50 do 80 procent wszystkich  chorób we współczesnym życiu. Choroby wywołane przez stres to :

• wrzody,
• nadciśnienie krwi
• choroby serca,
• migreny
• artretyzm
• astma
• choroby układu oddechowego
• bezsenność
• zaburzenia jedzenia
• wiele problemów skórnych
• egzemy
• łuszczyca

Stres jest nieszczęściem dla układu odpornościowego, ponieważ czyni organizm podatnym na mnóstwo problemów zdrowotnych. Jednak pewne stresy, wywołane aktywnością fizyczną lub twórczą wytwarzają przyjemne stany emocjonalne.
wiele naszych wewnętrznych reakcji na stres  to odzwierciedlenie zakodowanych w naszych genach informacji związanych ze stresem środowiskowym, który kształtował ewolucję różnych grup krwi. Zmiany miejsca zamieszkania, klimatu, diety odcisnęły stresowe piętna na pamięci genetycznej każdej grupy krwi i nawet dzisiaj determinują ich wewnętrzna odpowiedź na stres.

Badania naukowe potwierdziły, że ludzie o odmiennych grupach krwi potrzebują odmiennych form aktywności fizycznej, aby radzić sobie ze swoimi reakcjami na stres

Antygeny tworzą przeciwciała  czyli inteligentne bomby układu odpornościowego.

Gdy antygen grupy krwi odkrywa, że do układu wtargnął obcy antygen, pierwszą rzeczą jaką robi jest wytworzenie przeciwciał do tego antygenu.
Te przeciwciała to wyspecjalizowane związki chemiczne produkowane przez komórki układu odpornościowego, ale ich rola to atakowanie  i swoiste oznakowanie obcego antygenu, po to by go zniszczyć. Komórki naszego organizmu wytwarzają mnóstwo przeciwciał.
Między układem odpornościowym a intruzami, którzy próbują zmienić lub zmutować swoje antygeny w jakąś nowa formę , której nasz organizm nie rozpozna , toczy się nieustanna wojna. Układ odpornościowy odpowiada na te wyzwania poprzez wciąż rosnący zapas przeciwciał.

Kiedy przeciwciało napotka antygen intruza mikroba, to przeciwciało przylepia się do antygenu wirusa i czyni go bardziej lepkim. Kiedy komórki, wirusy, bakterie, pasożyty są zglutynowane (sklepione, złączone) , sklepiają się ze sobą i grupują,  układ odpornościowy szybciej sobie z nimi poradzi.

Po za wykrywaniem wirusów i bakterii system antygenów i przeciwciał grupy krwi ma jeszcze inne zadanie.

• Grupa A posiada przeciwciała przeciwne B. Grupa B zostanie odrzucona prze grupę A
• Grupa B posiada przeciwciała przeciwne  A. Grupa A zostanie odrzucona przez grupę B

Tak więc grupy A i B nie mogą na wzajem wymieniać krwi

• Grupa krwi AB nie posiada żadnych przeciwciał, jest uniwersalnym biorcom , przyjmie każda inna grupę krwi, lecz posiada ona zarówno antygeny A jaki i B, więc zostanie odrzucona przez wszystkie inne grupy krwi

• Grupa AB może więc od każdego, lecz nie może przekazać krwi nikomu innemu , poza grupa krwi AB.
• Grupa krwi 0 nosi przeciwciała przeciwne A i B. Grupy A, B i AB zostaną  odrzucone, grupa krwi 0 nie może przyjmować krwi od nikogo innego poza inna grupą 0, ale może przekazywać krew każdemu innemu , ponieważ wolna jest od antygenów. Grupa 0 jest uniwersalnym dawcą.

Przeciwciała grupy krwi są odmienne: są wytwarzanie automatycznie, najczęściej pojawiają się zaraz po urodzeniu i osiągają dorosły wiek po czterech miesiącach.

Odkryto również, że wiele rodzajów pożywienia może być szkodliwa dla jednej grupy krwi jak i korzystna dla innej grupy. To odkrycie dostarczyło ogniwa naukowego między grupą krwi a dietą.