Odporność jest podstawowym mechanizmem biologicznego przetrwania . Organizm utrzymuje się przy życiu dzięki zdolności odróżniania czynników przyjaznych od czynników wrogich, tego , co własne, od tego, co obce. Zdolność ta znajduje odzwierciedlenie w strukturze komórek i jest bezwzględnie podtrzymywana przez układ odpornościowy.
Antygen grupy krwi jest dla układu odpornościowego potężnym znacznikiem organicznej tożsamości i zamykającym dostęp wrogom. szlabanem dla wrogów są antygeny, niezwykle potężne chemiczne znaczniki rezydujące w komórkach i skutecznie uniemożliwiające wnikanie do organizmu szkodliwych substancji i niebezpiecznych drobnoustrojów. Immunologiczna funkcja grup krwi jest bez wątpienia najważniejsza. To ona uniemożliwiła naszemu gatunkowi przetrwanie.
Każdej grupie krwi odpowiada odmienny antygen o właściwej tylko dla niego struktórze chemicznej. O grupie krwi decyduje typ antygenu występującego w krwinkach czerwonych. Grupa 0 jest traktowana jako własna czyli przyjazna dla wszystkich układów odpornościowych. Oznacza to, iż grupa ta ma “antygen zerowy” czyli neutralny. Chemiczną strukturę antygenów grup krwi można sobie wyobrazić w postaci antenek wystających ze wszystkich komórek, uformowanych z długich łańcuchów powtarzających się cukrów. Na końcach tych wypustek znajdują się zawsze cukier zwany fruktozą, będący znacznikiem najprostszej z grup – grupy 0.
Z wiekiem zawartość we krwi aglutynin skierowanych przeciw grupom krwi maleje, co zwiększa podatność organizmu na choroby. Kluczowym czynnikiem zdrowego starzenia się jest utrzymanie wysokich poziomów tych aglutynin.
Układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, których zadaniem jest odrzucanie obcych antygenów, w tym także antygenów obcych grup krwi. Własny antygen grupy krwi uniemożliwia tworzenie przeciwciał skierowanych przeciw niemu samemu. Ludzie z grupa krwi A mają przeciwciała grupy B w plazmie krwi. Przeciwciała te pomagają niszczyć krwinki grupy B wnikające do organizmu.
Podobnie osobnicy z krwią grupy B maja przeciwciała grupy A w plazmie krwi, co pomaga im niszczyć krwinki grupy A. Przedstawiciele grupy krwi 0 mają przeciwciała do obu grup – A i B, a reprezentanci grupy AB nie wytwarzają żadnych tego rodzaju przeciwciał.
Antygen grupy krwi traktuje inne grupy krwi jako czynniki obce, czego wyrazem jest genetyczny program tworzenia bardzo potężnych przeciwciał antagonistycznych wobec nich, czy też raczej wobec mikroorganizmów i pokarmów zawierających antygeny obcych grup. Żaden inny mechanizm immunologiczny nie jest tak silny. Przeciwciała o których mowa nie pojawiają się od pierwszych chwil życia, zaczynamy je jednak wytwarzać bardzo szybko. po dwóch tygodniach od momentu narodzin większość noworodków wykazuje już wrażliwość na na obecność antygenów obcych grup krwi we własnym środowisku.
Skoro antygen grupy krwi jest kluczowym elementem obrony immunologicznej, to warto zastanowić się nad konsekwencjami niezdolności do jego wydzielania do płynów ustrojowych. Okazuje się, że są one prawdziwie dramatyczne, co wynika jasno z ogromnej liczby naukowych prac badawczych.
Niewydzielacze są bardziej narażeni na choroby o podłożu immunologicznym niż wydzielający, zwłaszcza, gdy są one prowokowane przez infekujące organizmy. Niewydzielacze mają też genetycznie uwarunkowane trudności z usuwaniem kompleksów immunologicznych ze swych tkanek, co zwiększa ryzyko zaatakowania tych tkanek , z których owe kompleksy nie zostały dokładnie usunięte. Organizmy niewydzielające mają zwiększona skłonność do traktowania własnych tkanek, jak gdyby były im nieprzyjazne.
Niewydzielacze dominują we wszystkich statystykach zaburzeń immunologicznych, a w szczególności:
