Dieta zgodna z grupą krwi B zawiera wielką obfitość niezbędnych witamin i minerałów. W warunkach silnego stresu fizjologicznego lub mentalno-emocjonalnego mogą okazać się jednak potrzebne pewne uzupełnienia.
Witamina C. Istnieją dowody, że witamina C w ilościach większych od rekomendowanej dawki dziennej zapobiega niepożądanemu wzrostowi stężenia kortyzolu w warunkach silnego oddziaływania czynników stresogennych. Zwiększone dawki tej witaminy wspierają także funkcje nadnerczy.
Witaminy z grupy B. Witaminy B1 i B6 usprawniają funkcje nadnerczy związane z wydzielaniem kortyzolu i bardzo szybko normalizują rytm pracy tych gruczołów. Niedobór witaminy B5 poważnie zaburza funkcję kory nadnerczy (odpowiedzialnej za wydzielanie kortyzolu). Każdy rodzaj stresu zwiększa zapotrzebowanie na witaminę B5. Witamina ta pozwala korze nadnerczy reagować adekwatnie na warunki stresowe bez ryzyka wyczerpania oraz zapobiega wydzielaniu nadmiernych ilości kortyzolu.
Cynk. Około 15-25 mg dodatkowego cynku może obniżyć poziom kortyzolu.
Tyrozyna. Tyrozyna jest aminokwasem niezwykle pomocnym w warunkach silnego stresu. Wyniki badań dowodzą, że przyjęcie 3-7 g tyrozyny przed zaistnieniem sytuacji stresowej znacząco zmniejsza ostre objawy stresu i zmęczenia. Odnosi się to w szczególności do występów publicznych
Fosfatydyloseryna. Związek ten, ktorego śladowe ilości znajdują się w lecytynie, wpływa regulująco na wywołane stresem pobudzenie osi HPA, dla wywołania efektu potrzebna jest dawka 400-800 mg (substancja bardzo kosztowna).
Sterole i steroliny pochodzenia roślinnego. Roślinne sterole i steroliny należą do związków chemicznych opisywanych zwykle jako roślinny tłuszcze, bardzo podobnie chemicznie do cholesterolu, mające jednak adaptogeniczne działanie . Przeciwdziałąją one stanom nierównowagi układu odpornościowego powstającym w warunkach stresu i sprzyjają normalizacji poziomu kortyzolu i DHEA.
Arginina. Aminokwas ten przyczynia się do syntezy tlenku azotu.
Cytrulina. Aminokwas biorący udział w syntezie tlenku azotu. Występuje w arbuzach.
1. Podstawa strategii jest dieta zgodna z grupą krwi. Jej przestrzeganie zapobiega chronicznym infekcjom, którym często towarzyszą problemy z koncentracją. Szczególnie starannie należy unikać pokarmów, których lektyny są wybitnie aktywne w organizmach z krwią grupy B. Wykluczamy więc całkowicie: kurczaki, orzeszki ziemne, oraz staramy się zastąpić pszenicę orkiszem lub innymi gatunkami zbóż.
2. Przestrzegamy regularnych pór snu, aby pomóc organizmowi dziecka w normalizacji rytmu dobowego. Dziecko powinno spać co najmniej 8-10 godzin na dobę.
3. Zachęcamy do zajęć wymagających skupienia i spokoju. Staramy się znaleźć choćby 20 minut dziennie na spokojna zabawę z dzieckiem – układankę, budowanie modeli z klocków, rysowanie lub grę w szachy.
4. Rezygnujemy z zajęć sportowych zawierających elementy intensywnego wysiłku i rywalizacji, zastępując je dyscyplinami spokojniejszymi – kolarstwem, turystyka pieszą, pływaniem i sztukami walki, takimi jak teakwando.
5. Ograniczamy udział cukru w diecie, ponieważ jego nadmiar zwiększa oporność na insulinę. Wyniki niektórych badań potwierdzają związek cukru pokarmowego z syndromem deficytu wagi.
