Profil chorobowy dla grupy B wskazuje, iż przedstawiciele tej grupy sa bardziej niz inni podatni na chroniczne stany chorobowe.
Zaburzenia metaboliczne związane z grupą krwi B
Syndrom X
Równowaga metaboliczna organizmów z grupa krwi B znajduje się pod przemożnym wpływem uczulającego oddziaływania lektyn zawartych w niektórych pokarmach. Lektyny znajdujące się w kurczakach, kukurydze, gryce, soczewicy, orzeszkach ziemnych i nasionach sezamu wymagają oporności na insulinę , czego następstwem jest wzrost wagi ciała , zatrzymanie płynów i hipoglikemia.
Osoby z grupa krwi B, pragnące schudnąć , powinny stanowczo unikać kukurydzy oraz pszenicy. Reakcja tych organizmów na pszenice jest podobna , jak w grupie 0. Lektyna zawarta w jej ziarnach powiększa sumę problemów wywoływanych przez inne pokarmy spowalniające przemianę materii.
Pokarm, którego organizm nie strawi i nie spala jak paliwo, magazynowany jest w postaci tłuszczu. Lektyna pochodząca z pszenicy nie atakuje grupy B tak gwałtownie ja grupy 0. Kiedy jednak występuje w diecie obok kukurydzy, soczewicy, gryki i orzeszków ziemnych, rezultat może być wysoce niepożądany.
Osoby z grupą krwi b pragnące pozbyć się nadwagi powinny zdecydowanie unikać pszenicy. Wiele produktów żytnich może na nie działać również niekorzystnie, należy je też również wyeliminować. Osoby z grupą B, po wyeliminowaniu z diety zawierającej lektyny bez większych trudności kontrolują masę ciała, nie przejawiając tendencji do tycia.
Niektórzy się dziwią, ze przedstawiciele grupy B nie mają problemów z nadwagą , pomimo znacznego udziału nabiału w ich diecie. Każdy kto się objada wysokokalorycznymi pokarmami, będzie oczywiści przybierał na wadze. Natomiast umiarkowany udział produktów mlecznych w diecie, zwłaszcza zawierających kultury bakteryjne, pomaga w trawieniu , wzbogaca i uzdrawia florę bakteryjna jelit, pomaga w trawieniu. Wyroby mleczarskie sa dla grupy B zdecydowanie korzystne.
Odstępowanie od wskazań dietetycznych właściwych dla grupy B prowadzi do zwiększenia podatności na zaburzenia związane z syndromem X, na który składa się: otyłość , insulinoporności podwyższony poziom trójglicerydów. U osobników niewydzielających, ryzyko to jest odpowiednio większe.
Klasycznym objawem oporności na insulinę u osób z grupa krwi B jest beczkowata figura związana z szerokim pasmem tkanek tłuszczowych powstających w połowie długości ciała. Komórki tłuszczowe umiejscowione na brzuchu uwalniają tłuszcz do krwiobiegu łatwiej niż znajdujące się w innych miejscach. Osoby o figurze gruszkowatej, u których nadmiar tłuszczu gromadzi się na biodrach i udach, sa znacznie mniej zagrożone pod względem zdrowotnym.
Uwalnianie tłuszczu z tkanek usytuowanych na brzuchu rozpoczyna się 3-4 godziny po spożyciu posiłku. komórki znajdujące się w innych okolicach uwalniają go o wiele godzin później. Owo łatwe uwalnianie tłuszczu przejawia się w wysokich poziomach trójglicerydów i wolnych kwasów tłuszczowych. Te ostatnie powodują insulinooporność, a podwyższone trójglicerydy zwykle korelują z niskim poziomem HDL, czyli tzw. dobrego cholesterolu. Badania wykazały, że nadprodukcja insuliny, będąca następstwem syndromu insulinooporności, podwyższa poziom złego cholesterolu.
Osoby o figurze typu jabłko mające na brzuchu zbyt dużo tkanek tłuszczowych, powinny się odchudzać , by zapobiec rozwojowi poważniejszych stanów chorobowych. Mając krew grupy B można z powodzeniem pozbyć się nadwagi stosując pewne korekty dietetyczne.
Do odchudzania należy podchodzić z długofalową strategią , ponieważ jest to proces dokonujący się powoli.
Osoby z duża nadwagą oraz z medycznym rozpoznaniem powyższych chorób powinny skonsultować z lekarzem wdrażanie każdego przedsięwzięcia dietetycznego.
1. Rozpoznanie indywidualnego profilu metabolizmu:
Znajomość masy mięśniowej procentowego udziału tkanek tłuszczowych i podstawowych cech przemiany materii może być ważniejsza niż waga ciała, są to bowiem wskaźniki równowagi metabolicznej. Celem jest nie tylko zmniejszenie wagi , lecz przede wszystkim budowanie mięśni. Wysoce wskazana jest okresowa analiza oporności bioelektrycznej. Jeżeli nie ma możliwości wykonywania takiego badania wówczas, dane o stanie metabolizmu można uzyskać innymi, prostszymi metodami. nie są one może naukowo ścisłe, dostarczają jednak ważnych informacji.
Badania wody pozakomórkowej – obrzęk:
Naciskamy mocno palcem wskazującym przednią powierzchnię goleni i przytrzymujemy przez pięć sekund. Po zwolnieniu nacisku na tkankę mięśniową lub tłuszczową skóra natychmiast podnosi się , jeżeli jednak między komórkami znajduje się woda , to zagłębienie będzie wypełniać się powoli, poczynając od brzegów. Im wolniej się to odbywa , tym więcej mamy wody pozakomórkowej, stanowiącej część nadwagi.
Pomiar stosunku obwodu bioder i talii:
Nadwaga jest stanem wybitnie niezdrowym, a w sytuacji , gdy jest skooncentrowana w okolicach brzucha, a nie bioder i ud, prowadzi do zaburzeń przemiany materii.
2. Usunięcie z diety elementów najgroźniejszych
3. Śledzenie objawów spowolnionej przemiany materii
do oznak nieprawidłowego metabolizmu należą:
4. Ograniczanie stresów
Stres może poważnie zaburzyć proces normalizacji wagi ciałą. Hormony stresu zwiększają oporność na insulinę i zakłócają równowagę hormonalną, powodując spalanie tkanek mięśniowych zamiast tłuszczu.
5. Uzupełnienie dietetyczne poprawiające przemianę materii
6. Kontrolowanie nałogów. Picie alkoholu może wzmóc oporność na insulinę przyczyniając się do hiperglikemii. Piwo zliczyliśmy w prawdzie do obojętnych dla osób z grupą krwi B, należy go jednak unikać , jeżeli walczy się z nadwagą. Czerwone wino może być korzystne dla zdrowia, zawiera bowiem wiele cennych związków pochodzenia roślinnego, Kieliszek czerwonego wina najlepiej wypić do obiadku; zapobiegamy w ten sposób wahaniom cukru we krwi.
Palenie należy porzucić. Osoby kontynuujące palenie z obawy przed nadwagą powinny sobie uświadomić, że palacze, w porównaniu z niepalącymi, mają zwiększoną oporność na insulinę i skłonność do cukrzycy.
Infekcje bakteryjne . Wirusowe choroby układu nerwowego. Choroby autoimmunologiczne
Układ odpornościowy jest pięta Achillesową niezrównoważonych przedstawicieli grupy krwi B. Typ ten charakteryzuje się dość dużą odpornością na nowotwory, jego reprezentanci sa jednak bardzo podatni na infekcje bakteryjne, powoli rozwijające się choroby wirusowe układu nerwowego oraz pewne kategorie chorób autoimmunologicznych.
Infekcje bakteryjne
Wiele infekcji bakteryjnych atakuje ze szczególna siłą organizmy z krwią grupy B. Ma to swoja przyczynę . Większość groźnych bakterii wykazuje podobieństwo strukturalne do grupy B, w związku z czym organizmy te nie wytwarzają odpowiednich przeciwciał.
Infekcje nerek i dróg moczowych. Podobnie jak w innych chorobach zakaźnych, grupa krwi ma wpływ na podatność i reakcje obronne wobec popularnych bakterii wywołujących infekcje dróg moczowych. Przewlekłe i chroniczne infekcje tego rodzaju są niemal regułą u osób z grupa krwi B. Pewną rolę odgrywa również status wydzielania, niewydzielania. Osobnicy niewydzielający antygeny są bardziej narażeni na ostre i niepowtarzające się zakażenia. U niewydzielających przedstawicieli tej grupy jest to przykład prawdziwej synergii. Osoby te muszą się liczyć ze zwiększonym ryzykiem zachorowania.
Zwiększona podatność niewydzielaczy wynika z wielu czynników: niezdolności zapobiegania adhezji niepożądanych bakterii,obecności większej liczby punktów,w których może ona zachodzić, oraz słabej zdolności eliminowania kolonii bakteryjnych. Badania wykazały, że kobiety i dzieci z bliznowaceniem nerek w następstwie powracających infekcji dróg moczowych najczęściej należą do kategorii osobników niewydzielających.
U 55-60% niewydzielaczy stwierdzono zbliznowacenia nerek, także w przypadkach stosowania regularnych kuracji antybiotykowych w leczeniu infekcji dróg moczowych . Tendencja ta wynika z większej agresywności funkcjujących drobnoustrojów, lecz z intensywniejszych reakcji zapalnych, którymi osobnicy niewydzielający reagują na inwazje bakteryjne.
Infekcje dróg moczowych mogą być wywoływane przez różne gatunki bakterii, z których grupę B atakują najczęściej.
Zapobieganie ich powstawaniu:
Grypa. Osoby z krwią grupy B mają najniższą odporność na popularne wirusy grypowe (AH1N1 i AH3N2). Zaleca się przyjmowanie ekstraktu z bzu czarnego w ilości 1 łyżeczka 3-4 razy dziennie w okresach częstych zachorowań na grypę. Czarny bez stosowany był przez zielarzy od stuleci. Badania potwierdziły jego hamujące działanie na wszystkie znane wirusy grypowe.
Działanie to polega na wzmocnieniu reakcji odpornościowej i hamowaniu neuroaminidazy – enzymu, którego aktywność powinna być ograniczona , ponieważ zwiększa inwazyjność mikroorganizmów i ich zdolność do niszczenia tkanek. Neuroaminidaza wzmaga także niszczące działanie lektyn.
Znaczne przekroczenie zalecanych dawek może wywołać nudności
E. Coli. Wiele spośród patogennych form E. coli wywołujących biegunki ma struktury immunologicznie pokrewne z grupa krwi B2. Okoliczność czyni ta organizm bezbronnym w warunkach infekcji. Najlepsza forma obrony jest zatem profilaktyka.
W razie wystąpienia infekcji E. coli odwadniające działanie biegunki kompleksujemy piciem dużej ilości płynów (świeże soki owocowe, warzywne, herbatki ziołowe)
Infekcje paciorkowcowe. Ten rodzaj infekcji występuje u osób z grupą krwi B częściej niż u innych. Ich efektem są zakażenia gardła oraz poważniejsze stany chorobowe, jak syndrom wstrząsu toksycznego, bakteremia (obecność bakterii we krwi) i zapalenie płuc. Ostre formy infekcji paciorkowcowych zdarzają się głównie u noworodków . Następstwem może być posocznica, zapalenie płuc i zapalenie opon mózgowych. Zdarzają się również powikłania neurologiczne z utrata wzroku i słuchu lub niedorozwojem umysłowym. U 6% niemowląt i 16% dorosłych komplikacje takie mają skutek śmiertelny.
Istnieje korelacja między grupą krwi B i infekcjami paciorkowcowymi u noworodków. Jest ona tak silna, ze na stopień ryzyka wpływa nawet grupa krwi matki. Dzieci z grupą krwi B urodzone przez matki mające krew tej samej grupy zagrożone są podwójnie.
Choroby układu nerwowego
Środki zapobiegawcze
W jednym z badań , z zastosowaniem podwójnej ślepej próby i efektu placebo, stwierdzono skuteczne działanie lecznicze owoców bzu czarnego w grupie B. Pacjenci używający wyciągu z tych owoców znacznie szybciej powracali do zdrowia.
U ponad 70% pacjentów z tej grupy stwierdzono poprawę po dwóch dniach, a u 90% – całkowite przezwyciężenie infekcji po trzech dniach. Pacjenci z grupy kontrolnej otrzymujący placebo wracali do zdrowia dopiero po sześciu dniach. Naukowcy stwierdzili,że układy odpornościowe osób przyjmujących bez czarny potrafiły skutecznie rozpoznawać wirusy grypy i identyfikować je jako niebezpieczne i wrogie.
Pragnąc uniknąć zachorowania na grypę , należy przyjmować go codziennie w umiarkowanych ilościach. Bez czarny zalecany jest szczególnie osobom z grupami krwi B i AB, ze względu na ich zwiększoną podatność na działanie wirusów. W celach leczniczych używamy u osób dorosłych 2 łyżek stołowych ekstraktu 3-4 razy dziennie i odpowiednio mniejszych dawek u dzieci, w zależności od wagi ciała.
Choroby autoimmunologiczne większość chorób tej kategorii występuje rzadko, ogółem cierpią na nie miliony amerykanów. Są to schorzenia częściej atakujące kobiety niż mężczyźni , a zwłaszcza kobiety w wieku aktywności zawodowej i prokreacyjnej.
Osoby mające grupę krwi B są szczególnie podatne na choroby autoimmunologiczne takie jak:
niewydzielacze są bardziej nimi zagrożeni niż wydzielacze, zwłaszcza, gdy proces chorobowy zostaje sprowokowany przez infekcję. Maja oni także uwarunkowane genetycznie trudności w usuwaniu koompleksów immunologicznych z tkanek , co zwiększa ryzyko zaatakowania kanek, które je zawierają. Także osoby niewydzielające z krwią grupy B podlegają szczególnie wysokiemu ryzyku.
Niezależnie od diety zgodnej z grupa krwi B , następujące uzupełnienia wzmacniają układ odpornościowy reprezentantów tej grupy.
Syndrom chronicznego zmęczenia
Syndrom chronicznego zmęczenia można zwalczać za pomocą wielu strategii żywieniowych. Metoda ta jest coraz szerzej stosowana, nawet w ramach medycyny konwencjonalnej. W ponad 50% przypadków chronicznego zmęczenia stwierdzono niedobory magnezu i stres oksydacyjny, a także niedostatek różnych witamin z grupy B, witaminy C, magnezu, sodu, cynku, L-tryptofanu, L-karnityny, koenzymu Q10 oraz podstawowych kwasów tłuszczowych. U pacjentów z syndromem chronicznego zmęczenia może występować marginalny niedobór każdego z tych czynników odżywczych. Plan leczenia dla przedstawicieli grupy B: